Söz vermiştim kendime yazı bile yazmayacaktım yazı yazmak da bir hırs'tan başka neydi burad namuslu insanlar arasında sakin ölümü bekleyecektim hırs hiddet neme gerek yapamadım koştum tütüncüye kalem kağıt aldım oturdum Ada'nın tenha Yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım kalemi yonttum yonttuktan sonra tuttum öptüm yazmasam deli olacaktım
“…bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur"
Sayfa 102
Reklam
İnsan her gün gördüğü denizin, evinin önündeki kayanın üstüne konan martıının güzel olduğunu düşünmez.
Oyunun kurallarını anlamıştık artık; biri geliyor , öteki gidiyordu ama hiçbir şey değişmiyordu. Oyun hep aynıydı.
Sayfa 173
“Eşitlik, dostluk, demokrasi... bunlar hep zayıfların uydurduğu saçmalıklar. Çünkü onların yaşayabilmek için bu gibi kavramlara ihtiyacı var. Güçlünün ise bir tek isteği vardır: Daha fazla güç!”
Sayfa 67
Reklam
Reklam