insanın başına kötü bir şey geldiğinde,
annem; insanın kalbinde kırk mum yanar,
ve hergün biri söner derdi,
yani zamana inanmayı,
ve Tanrı'ya inanmayı annem böyle öğretmişti bana
ama benim kalbim kırk mumluk değilmiş anne
ve ben mumları üçer beşer söndürüşüme rağmen kalbim
hala ay aydınlık anne
Mezarlara diyorum, uzun uzun baktım. Yok Osman, ölüm benim aklıma hiç yatmıyor. Ne zaman bir şeylerden şikayetlenmeye kalksam bunu düşünüyorum. Kiraz çıktı mesela şimdi, babam yiyemiyor ne saçma, onun adına çok üzülüyorum. Ama kilo kilo kirazı lüp lüp yemekten de geri durmuyorum. İşler ne kadar kötü giderse gitsin, sonuçta biz daha ölmedik be Osman.