İki gündür bahçeye bile çıkmıyorum. Sadece, iki saatte bir, perdenin aralığından bahçeyi seyretme izni veriyorum kendime. Bana, çıkma dediler; fakat öl demediler. Merak ediyorum: Hiç çıkmadan nasıl yaşar insan bir evde? Bunları düşünürken aynaya bakıyordum; güldüm onlara aynadan. Evden çıkmazsam ölürüm, gerçekten ölürüm.
Sayfa 53 - iletişim
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·415 syf.·
2020 4. kitabı
O zaman babayı öldürmenin en iyi yolu onu farkında olmadan öldürmektir.
-Spoiler içerir-
Bu hikayede Zweig'in yine takıntılı denebilecek duygular yaşayan/yaşamış bir kadın karakterin kendi ağzından bir anısını okuyoruz.
Sosyal ortamlarda sıklıkla karşılaştığımız "etiketleme" bu hikayede dikkatimi çekti.
Hikayede bahsi geçen erkek karakter döneminde gayet başarılı, sevilen, arzu duyulan bir sanatçı. Sonra işinden oluyor yaşlanıyor kimsesizlerin kaldığı bir yerde kalıyor, köylüler tarafından alay konusu oluyor, tanınmıyor, saygı duyulmuyor. Fakat kim olduğu Margaret isimli karakterimiz tarafından ortaya çıkarıldığında kendisine saygı duyuluyor. Haliyle karakterimiz de mutlu oluyor, kendine güveni geliyor.
Kim olduğumuzu başkalarının bize olan bakışının belirlediğini gözlemliyoruz hikayede. Ve durup düşündüğümüz zaman, şuan kendimizle ilgili düşündüklerimiz hissettiklerimiz gerçekten bizim objektif bakışımıza mı bağlı yoksa başkalarının bizi nasıl gördüğüne mi bağlı diye düşünmeden duramadım. Kimim ben ? Sizdeki ben mi ? Yoksa hepinizin yargısından bağımsız ben mi ?
