Yalnız, benim omuzlarımın bunca ağır bir yükü kaldıracak kadar geniş olmadığını vurgulamam gerek. Başım bazen ağrıyor, çoğu kez yanıp tutuşuyor, düşüncelerim de karmakarışık. Keşke her şeyden uzak olabilseydim.
“Yalnız olmayı kendim seçtim, orası gerçek ... Seni deliye çeviriyor ama içinde temiz kalıyorsun, sahip olduğun küçük enerjiyi koruyorsun, hayal etmeye ve beklemeye devam ediyorsun. Beklemek; umutlarını boşa harcamaktan, yok etmekten daha iyi.”
Éric Rohmer, Le Rayon Vert. (1986)
Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.