Kafatasımın içinde intihar eden insanlar var. Gözlerimin önüne serilmiş karanlığın bile kapatamadığı kan kırmızısı insanlar var. Şimdi anlıyor musun beni sayın Tanrı? Kontrol altında olan bedenimde, kontrolsüz davranışlarım var.
Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum,bir ipte yürüyordum,ter içindeydim,onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu.