Candide, Voltaire’in en ünlü eserlerinden biridir. Romanın başkahramanı Candide, bir baronun şatosunda büyür ve hocası Pangloss’un öğretileriyle yetişir. Pangloss’a göre “Bu dünya mümkün olan dünyaların en iyisidir” ve yaşanan her şey sonunda bir iyiliğe hizmet eder. Candide de bu düşünceye inanarak hayata umutla bakar. Ancak baronun kızı Cunégonde’a âşık olmasıyla şatodan kovulur ve kendisini hiç beklemediği olayların içinde bulur.
Şatodan ayrıldıktan sonra savaşlar, depremler, salgınlar, idamlar ve ihanetlerle dolu uzun bir yolculuğa çıkar. Sevdiği kadına yeniden kavuşmaya çalışırken Avrupa’yı ve Güney Amerika’yı dolaşır; kölelerle, din adamlarıyla, soylularla ve hatta krallarla karşılaşır. Yolculuğun en ilginç duraklarından biri, altının neredeyse değersiz kabul edildiği Eldorado ülkesidir. Candide’in yaşadığı tüm bu sıra dışı maceralar, Pangloss’un öğrettiği iyimserlik anlayışını sürekli sınarken, roman da okura bu kısacık sayfasına rağmen dev bir hikaye sunar.
Kitap, İstanbul’da rastladığı bir bahçıvanın hayat görüşünden etkilenmesiyle biter. Bahçıvan tüm bu yolculukta rastlamadığı bir görüştedir. Yaşayışta sadelik, iç huzurda ihtişam… Bahçıvanla sohbetinden sonra orada kalırlar ve bir hayat mottosuyla; ‘Bahçemizi yetişmemiz lazım.’
•Bahçeni yetiştir
10/10
Beğendi
·2026 74. kitabı
Yazdan Başka Mevsim Yok
Modem dünyada Antik Yunan tanrı ve tanrıçaları okumayı düşünmek hayal gibi gelirdi, ancak Matilda Leyser bunu başarmış. Kahramanlarımız Zeus'un kardeşleri Demeter ve Hades, bir de Demeter'in ( Zeus'tan olan ) kızı Persefoni.
Persefoni hayatının 6 ayını yerin altında , karanlıkta , ölüler diyarında kocası , ilk aşkı Hades ile geçiriyor, kalan 6 ayı da yeryüzünde doğanın, bereketin tanrıçası olan annesi Demeter ile. Ancak son yeryüzüne çıkışında onda bir farklılık olduğunu hem kendi hissediyor hem de kocası Hades.
Öte yandan modern zamanın iskan politikası ve imar sorunları Demeter'in bahçesine , ormanına , evinin olduğu araziye geliyor. Şimdi ikisinin de tek istediği Persefoni 'nin bundan sonra hep kendi yanlarında kalması. Hades büyük bir özlem ve kaybetme şüphesiyle geldiği bahçede Demeter'e 6 aylık anlaşmalarını bozmamak için yol çalışmasını durdurmasını, bunun için 3 ay süresi olduğunu söylüyor.
Aslında kitap boyunca anne olmak ve evlat olmak arasındaki o ince çizgiyi okumak hüzünlü geldi bana. Persefoni iki tarafı da anlamayı öğrenecek. Tüm bunların yanında gelişen olaylar, gündelik hayatın sorunları, karakterlerin mitolojik yanlarının özünde insanlığı görmeyi sağlıyor.
Persefoni tarafını seçecek , bu seçim nelere sebep olacak okuyun , pişman olmayacaksınız. Ve Demeter sen gerçek bir kraliçesin.
Kitapları Kurtaran Kedi 
Yazdan Başka Mevsim Yok 
Matilda Leyser
Kitapları Kurtaran Kedi Yazdan Başka Mevsim Yok Matilda Leyser
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
#KitapYorum
#KuzgunYemini
#KamuranElagöz
#EdebiyatistYayınları
#Papatyakitaplığı
Merhaba arkadaşlar,
Bugün sizlere Edebiyatist Yayınları'ndan çıkan, Kamuran Elagöz'e ait, "KUZGUN YEMİNİ" isimli polisiye romanı tanıtmaya çalışacağım.
Bazı kitaplar bitmez. İsteseniz de hayatın devamı gibi o arka planda kendi kendini yazmaya devam eder. Çünkü gerçek duygular, doğrular, vicdan, adalet, hırs, kötülük, gizem, aşk, dostluk, ölüm, doğum ve daha nice olgular sönümlenmeden bir yerlerde, rutin yaşanır. Bilinir ki; "Vicdan adaletin kalbidir. İyiliğin çoğalması için bazen kötülüğe izin verirsin." Tabi hakkaniyet adına. Bu cümle aklımın süzgecinde kumla altının ayrışması gibi kaldı. Bir altın avcısının avuçlarındaki serinliği, çizikleri, sevinci, acıyı, cesareti, sabrı, beklemenin kudsiyetini, heyecanı, bulmayı hisseder gibi." KUZGUN YEMİNİ " düşündüren, düşündürürken kendinizle, yüzleştiren, kimliğinize, benliğinize bir soğuk su vurumu misali şoka sokan bir yolculuk daveti. Bildiğimiz ancak itiraf iplerini sıkı tuttuğunuz tüm sırların çözümü, o anda kayboluşun soğukluğuna sıcak bir darbe sanki.
Şimdi konu penceresinden şehrin ıslak sokaklarında izler bizi nereye götürüyor hep birlikte bakalım.
"KUZGUN YEMİNİ" Polisiye, gizem ve tarihi gerilim unsurları taşıyan bir kurgu eser. İstanbul'un dar sokaklarında geçen, Da Vinci gibi gizemli bir figürün etrafında şekillenen bir intikam ve ihanet hikâyesi. Karanlık sokaklarda işlenen cinayetlerin ardında yatan sembolik ve titizlikle işlenmiş izleri takip eden bir anlatı. Eski Başkomiser Cenk’in yıllar sonra danışman olarak çağrıldığı bu karmaşık dosya, yalnızca bir katilin değil, parçalanmış bir ruhun haritasını da açığa çıkarır. Yirmi yıl önce ekilen kötülük tohumları, bugün kanla sulanarak filizlenir. Hemen aklıma genelde bu tip
Bazı Kapılar Dünyalar Değil, İnsanın Kendisine Açılır
Murakami ile ilk tanışmam Sahilde Kafka ile olduğu için çok mutluyum.
Bu kitapta beni etkileyen şey, olayların mantıklı bir şekilde açıklanması değildi. Tam tersine; rüyalarla gerçeğin birbirine karışması, karakterler arasındaki görünmez bağlar, açıklanamayan olaylar ve her şeyin bir sembol gibi hissettirmesiydi.
Konuşan kediler, gökten yağan balıklar, paralel gerçeklikler ve metafizik kapılar... Bunların hiçbiri bana fantastik bir roman okuyormuşum hissi vermedi. Sanki karakterlerin bilinçaltında dolaşıyormuşum gibi hissettim.
Roman boyunca en çok Saeki Hanım ve Oşima karakterlerinden etkilendim. Özellikle Saeki Hanım, geçmişte yaşadığı bir anının içinde yaşamaya devam eden, hüzünlü ama çok güçlü bir karakterdi. Kitabı bitirdikten sonra bile zihnimde en çok yer eden kişi o oldu. Oşima ise bilgeliği, sakinliği ve edebiyatla kurduğu bağ sayesinde romanın en özel karakterlerinden biriydi.
Kafka, Nakata ve Hoşino karakterleri bile ayrı ayrı öyle güzel tatlar bıraktı ki bende aslında. Kafka çekçe karga demekmiş. Bunu hikaye içerisinde defalarca görmek çok hoştu.
Nakata'nın ise aslında toplumun çok dışında kalan ama dünya ile bağlantısını bir şekilde kurabilen bir karakter olması etkileyiciydi.
Müzik, edebiyat, felsefe ve psikoloji kitap boyunca yalnızca birer tema değil; hikâyenin ruhunu oluşturan unsurlar gibiydi. Bazı sayfalarda bir roman değil de uzun bir düşünce yolculuğu okuyormuşum hissine kapıldım.
Sahilde Kafka, bana göre cevaplardan çok sorular bırakan bir kitap. Bittiğinde her şeyi anlamış hissetmedim ama birçok şeyi hissetmiş hissettim. Belki de Murakami'nin asıl amacı buydu.
Bazı kitaplar okunur ve unutulur. Bazıları ise bittikten sonra insanın içinde yaşamaya devam eder. Sahilde Kafka benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu.
Şiddetle
Seriye başladığım için sonunu da görmek istedim ve açıkçası üçüncü kitabı tamamen seriyi yarım bırakmamak adına okudum. İlk kitaptan itibaren çok güçlü bir bağ kuramadığım hikâye, ne yazık ki bu final kitabında da fikrimi değiştirmeyi başaramadı.
En büyük problemim karakterlerle oldu. Aradan geçen onca olay ve sayfaya rağmen karakterlerin gelişimi bana yeterince inandırıcı gelmedi. Verdikleri kararlar çoğu zaman mantıktan uzak geldiği için onlarla empati kurmakta zorlandım. Hikâyenin duygusal olarak etkilemesi gereken sahnelerinde bile kendimi olayların dışında kalmış gibi hissettim.
Kurgu açısından da beklentimin altında kaldı. Sürekli aynı duyguların ve benzer çatışmaların tekrarlandığını düşündüm. Bir noktadan sonra hikâyenin ilerlediğini değil, yerinde saydığını hissettim. Özellikle finale yaklaşırken yaşadığım merak duygusu da oldukça düşüktü. Sayfaları heyecanla çevirmek yerine kitabın ne zaman biteceğini düşünerek okudum.
Yazarın anlatımı akıcı olduğu için kitap hızlı ilerliyor gibi görünse de benim için bu durum hikâyedeki eksikleri kapatmaya yetmedi. Bazı olaylar fazla dramatik, bazı gelişmeler ise yeterince temellendirilmemiş geldi. Bu da okuma deneyimimi olumsuz etkiledi.
Seriyi tamamlamış olmaktan memnunum çünkü artık yarım kalmış hissi taşımayacağım. Ancak dürüst olmam gerekirse, bu üçleme benim için büyük bir hayal kırıklığı oldu. Hikâyede beni etkileyen, uzun süre aklımda kalacak ya da dönüp tekrar okumak isteyeceğim bir şey bulamadım.
Benim için seriyi bitirmek adına katlandığım bir okuma oldu. Ne karakterleriyle ne de kurgusuyla beklentilerimi karşılayabildi. Bu kadar zaman ayırdıktan sonra geriye dönüp baktığımda, maalesef büyük bir zaman kaybı olarak hatırlayacağım kitaplardan biri oldu.
Benim Yolum Sensin | Ecrin Su Acar
#kitapyorumu
Karadeniz'in serin yaylalarında ailesi ile birlikte sıcak bir ortamda yaşayan Asya, çiçekleri ve toprağı ile ilgilenmeyi çok seviyordu. Bir yandan çiçekleri diğer yandan kafesi onun huzur kaynağıydı. Ta ki şehirli bir oğlanı görene kadar...
Toprak, yeni işleri için ailesi ile beraber Asya’nın ailesinin yanına gitmişti. Onu ilk gördüğünde bir garson sansa da evin kızı olduğunu öğrenince şaşırmıştı. Ama onu asıl şaşırtan şey ise babasının Asya'dan istediğiydi.
"Oğlumun toprağı sevmesini sağla"
Bu sıcak yaz günlerinde içinizi daha da ısıtacak tatlı bir kitabı sizlere sunuyorum. Soft karakterler okumayı seviyorum ve bu kitapta kaos namına bir şey yok Atışan, bakışan ve beraber vakit geçiren çiftimiz var. Asya ile tanıştıktan sonra Toprak'ın çevreye ve doğaya olan bakış açısının değiştiği görüyoruz. Başlarda minik çamur lekesinde kirlendiğini düşünen adam artık çamura bulaşınca mutlu oluyor. Çünkü bu anların çoğunda yanında Asya bulunuyordu.
En sevdiğim kısım sanırım beraber kurabiye yaptıkları kısımdı
Kitabın akıcılığı oldukça iyiydi fakat zaman atlaması olmasa daha güzel olabilirdi. Ben bu çifti sindire sindire okumayı da isterdim. İçerisinde rahatsız edecek bir sahne bulunmuyor yani her yaş grubu okuyabilir. Tatlı - soft kitap sevenlere öneririm kendisi tam olarak reading slump kurtarıcısı
#frezyaneokudu
