Yazardan okuduğum önceki romanlar, polisiye roman için harika denilecek kıvamdaydı. Böyle olunca tüm eserlerini aldım. Polisiye, fikir kitaplarından sonra nefes aldığım bir tür. Ama Kıyamet Elçileri beni resmen ters köşe yaptı ve çok şaşırttı. Kitap 1600’lerin Osmanlı’sında geçiyor. Kahramanlar, bir imam ve yardımcısı, müezzin… Anlatılanlar, terimler İslam’a uygun… Buraya kadar ağzım açık okudum. Konu akışı ve kurgu biraz basitçeydi ancak okunur diye düşünüyorum..
her evin ışığı yanar,kimse bilmez o evin ışığının nasıl yandığını demişti büyüklerimden biri.içimizde sakladıklarımız ya da dışımıza vuramadıklarımız mı diyeyim?her ikisi de yerinde olur bakınca.
kitabı bir günde bitirdim ağlamaya meylim mi vardı yoksa kitap ağlatmaya mı meyilliydi bilmiyorum :) beni fazlasıyla etkiledi içine çekti. bi aile dramının içindeydim sanki bizden birinin hikayesini dinledim.kitap aktı da aktı hem tahmin edebiliyordum hemde edemiyordum hikayeyi böyle böyle bitirdim.insan babasının ölmesine üzülmez miymiş oluyormuş öyle şeyler demekki… aileyi okudukça kendi ailemi düşündüm annemi babamı abilerimi kendimi hepimizin hikayesi vardı.yaşadıklarımız,yaşananlara şahit oluşumuz vardı hayatımızda.sonra hepimiz evlendik şahitliklerimizle yaşadıklarımızla bi yuva kurduk amma iyi amma kötü diyeceğimiz hayatlara sürüklendik.üstümüzden atamadıklarımızla yaşıyoruz bir nevi atsak ne de güzel olur :)
velhasıl efendim kitap gerçekten güzeldi…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
🅂🄴🄻🄰🄼🄼🄼
Harika bir hafta diliyorum herkese.
Keyifler nasıl hanımlar beyler?
Bugün size @destekyayinlari ‘dan çıkan kalemi ile ilk kez tanıştığım @dokmenhatice ‘nin #kemikçayı kitabının yorumu ile geldim...
#kitapkonusu
Bir çok çıkardığı kitaplarla tanınan yazar cesur ve yalın üslubuyla kaleme aldığı #kemikçayı onbeş insan hikayeleriyle dolu gerçekçi ve sarsıcı bir kitap.
Daha çok kadının örselenmişliğine, sinmişliğine, sıkışmışlığına, tökezleyişine, örülen duvarların ardında yaşadığı hiçliğine, ayıp-suç-günah sarmalında yolunu bulmak için çabalayışına ve daha pek çok şeye tanıklık ediyor.
#kitaphakkındadüşüncelerim
Dili bana biraz klişe ve sıradan geldi açıkcası. Çok fazla kadına dair kitaplar okudum.Aklımdan çıkmayan “Ben malala Meyra ve Son kız” o yüzden belki de bana hitap etmedi.Ama her gün haberlerde ,gazetelerde gördüğümüz kadınlara yapılanları gelecek nesilin ibret alması,bir ders çıkarması açısından okunması gereken bir kitap. #kadınaşiddet ‘in son bulduğu bir dünya diliyorum tüm kalbimle.Farkındalık adına okuyabilirsiniz bu tarz sevenler...
Sevgili @dokmenhatice kaleminiz daim okurunuz bol olsun...
#alıntılar
“İnsanoğlu her türlü kirden aranıyormuş da yüreğe sinen kirden arınamıyormuş meğer.”(Syf:85)
“Sancılı günlerin hikâyesi kısadır. "Ne oldu?" diye sorarlar. "Hiç" dersin biter.”(Syf:32)
“Önce söz kestik, ciğerime...
Sonra kına yaktık kalbime..
İşte şimdi de nikahımı kıydık, hayallerime.” (Syf:30)
"Anneler derin yaralara da merhem olurlar değil mi?" (Syf:87)
Yasemin Kokusu, Ateşten Düğüm serisinin ikinci kitabı olarak ilk kitaptan kalan düğümleri çözmek yerine onları daha da karmaşık hâle getiriyor. Ancak bunu yaparken okuyucuyu yormuyor; aksine her bölümde merakı biraz daha artırarak hikâyenin içine çekmeyi başarıyor. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan en güçlü his, Elif ve Baran'ın hikâyesinin aslında yeni yeni başladığı oldu.
İlk kitapta yaşananların ardından Elif için hayat hiç kolaylaşmıyor. Aksine, kaybettiklerinin ağırlığı omuzlarında daha da hissedilir hâle geliyor. Babasını, abisini ve hayallerini kaybetmiş bir genç kadının yeniden ayağa kalkma çabasını okumak oldukça etkileyiciydi. Elif'in en değerli emaneti olan bilekliğin peşinden giderken karşılaştığı yalanlar ve hayal kırıklıkları, onun ne kadar yalnız bırakıldığını bir kez daha gösteriyor. Buna rağmen pes etmemesi, eğitim hayaline tutunmaya devam etmesi ve yaşadığı haksızlıklara karşı ses çıkarmaya başlaması karakter gelişimi açısından oldukça başarılıydı. Bu kitapta ilk kitaptaki kırılgan Elif'in yerini daha güçlü, daha inatçı ve gerektiğinde karşısındakilere haddini bildiren bir Elif alıyor.
Baran ise bu kitapta beni en çok şaşırtan karakterlerden biri oldu. İlk kitaptaki sert, mesafeli ve duvarlarını kimseye açmayan adamın altında aslında ne kadar karmaşık duygular taşıdığını daha net görüyoruz. O fırtınalı gecede karşılaştığı ve hafızasında sadece sesiyle yasemin kokusunu taşıdığı "peri kızı"nı arayışı oldukça romantik ve etkileyiciydi. Üstelik aradığı kişinin sürekli yanında olması ama bunu fark edememesi hikâyeye ayrı bir heyecan katıyor. Elif'e karşı hislerinin değişmeye başlaması, onu korumaya çalışması ve eğitimine destek olması da Baran'ın karakter gelişimini güçlendiren detaylardı.
Kitapta en sevdiğim noktalardan biri Elif ve Baran arasındaki
Merhabalar
Bugün sizlere Cesaret serisinin ikinci kitabı olan Strateji ile geldim. Bu Dağlı kardeşleri okumak çok iyi geldi bana her yönden değerlendiriyorsunuz kitabı kötü neden kötü oldu, duygusuz neden duygusuz hepsinin bir alt yapısı var...
"İmkansız diye bir şey yok Ateş . Ne diyor Yaradan; 'Biz her insanı kendi çabasına bağlı kıldık.' Herkes cesareti kadar adım atar , yüreği kadar çabalar , bahanesi kadar kaçar. "
Ateş Dağlı babası öldüğü abisinin ağır yaralandığı hain saldırıdan sonra intikam ateşiyle yanıp tutuşur. Planlar kuran Ateş ve Dağlı kardeşleri işe koyulur. Olan çok uzun ve meşakkatli. Ama daha en başından kaderinde onlar için bir planı vardır. Ateş aslında Mit ajanı olan Nam-ı diğer The Reaper katıldığı tüm görevlerinde duygudan uzak iş odaklı ve stratejik planlarıyla ön planda olan bir ajandı. Bence bu adamla düşman olmayın kini çok başka gerçekten. Neyse intikam için Hedef belli Duman Ayazoglu'nun kızı ayrıca Antonio'nun istediği kız.
Duru Su Ayvazoğlu Nam-ı Diğer bizim kızıl...
Babasının kirli işlerinden uzakta Melek annesi ve abisi olarak Gördüğü Mehmet ile yaşar. Herşeyden herkesten uzak olsada oldukça bilgili ve kültürlü bir kızdır. Herkes tüm gayretiyle Duru Su'yu saklarken kalleş Antonio onu bulur. Tabi Ateş boş dururmu asla sadece intikam alacağını sandığı kızı bir şekilde kurtarır alır uzun soluklu bir kaçma kovalamadan sonra Türkiyeye dönerler. Aslında ikiside yabancısı oldukları duyguları içlerinde barındırırlar. Ateş sadece intikam isterken çok farklı duygulara yelken açmıştı bile.
Ama inkar etmek bazen en kolayıdır. Herkesten kendinden bile korumak isterken Duru'yu en çok o yaralar. Ah birde Lizza var sana ne desem az gerçekten. İşte kötü herzaman kötüdür ve bir tanımı olmaz. Serinin devam kitabına giderken onları size emanet
Puan vermedi
Yıllar evvel ilk okuduğumda
Bu mu yani dediğim ve esasında
Kitabı çok iyi anladığını söyleyip
Çok acayip şekillerde öven kimselerin,
( küçümsemek için demiyorum
ama yaptığımı gözleme göre )
Ömrü billah sadece
3/5 kitap okuduklarını fark ettim.
İnceleme yazmak istediğimde
Kitabı tam olarak hatırlamayınca
böyle olmaz deyip
İnceleme yazmak için
Dur bir kez daha okuyayım deyip
Akşam üzeri bir kez daha okudum.
Uzun bir zamandan sonra
Bir kez daha okuyup
Kitap hakkında aynı düşüncede
olduğumu anlayınca, Bu kitabı
Yere göğe sığdıramayan kimselerin
Neden ve nasıl bu kitabı
Yere ve göğe sığdıramadığını
Düşüne durduğum sıralarda
Bu hüznüm bana bu sırada
meşhur deyişi hatırlatıp
" Zihinler de Uyuşmuş ” galiba diye
Düşündürmüş ve aradan geçen
Uzun bir zamanın ardından
bir kez daha okuyup
