O zamandan beri sık sık düşündüm ve bugün hâlâ düşünüyorum ki bize ne olduğunu kimse anlayamaz. Hepimiz öteki tarafa, ölüler âlemine gidip döndük. Dünün dünyasına ait olan her şey yıkıldı ve bozuldu. Her halükârda biz, her şeyin bittiğine ve yeni bir şeyin başladığına inanıyorduk.
"Yolculuklar insana her şeyi öğretir. Bazen kendimizi o kadar hayatımıza kaptırıyoruz ki dışarıda neler olup bittiğini unutuyoruz. Hatta dünyayı öğrenemeden ölüyoruz. Hayatımız çalışmakla, kazandıklarımızı biriktirmekle geçiyor. Peki ya sonra? Evet, çocuklarımız için yapıyoruz her şeyi. Bizden sonrası için. Ama para harcarken yaptığımız tercihler belirliyor kimliğimizi. Bazen durup düşünmek gerekiyor, Neden çalışıyorum? Rahat bir hayat için. Peki o rahat hayatı yaşayacak olan kişi yani kendim için ne yapıyorum? Hiçbir şey.