Nasıl bir şey söylesene, ey aşk…
Sana âşık olunduğunu görmek,
Herkes imrenir bence buna.
Seni bilmiyorlar çünkü.
Evet,
Âşık olunası bir lütufsun.
Çok zor olsa gerek…
Seni şimdi anlıyorum, biliyor musun?
Gecenin bu tan vaktinde anlıyorum;
Senin işin benimkinden daha zor.
Daha nice kelimelerim var yazacak,
Daha nice cümlelerim var söyleyecek.
Sen, aşkı kalbinde bir çalı kuşu gibi taşıyorsun.
Nasıl dayanıyorsun
Bu kadar acıya?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ay gibi.
Ay gibi güzelsin. Görebileceğim kadar yakında, Dokunamayacağım kadar uzakta. Işığınla görebiliyorum ama varlığını hissedemiyorum. Söylesene neden?
Sen de kırdın mı camları,
kaçarken yüreğin kuş gibi çarptı mı göğsüne?
Cebinde kırıldı mı bir kuşun yumurtası,
Hadi söyle bana,
Sen de çamurdan oyuncaklar yaptın mı,
Koştun mu gelinciklerin arasında,
rüzgâr saçlarını savururken
kendini dünyanın sahibi sandın mı?
Rengârenk pijamalarla sokaklarda kayboldun mu
Söyle bana,
Kavga izleri taşır mı alnın hâlâ?
Yeni ayakkabılarınla girdin mi yatağa?
Soydun dizindeki kabuğunu.
Hadi söyle bana,
Sen de seyrettin mi parmağında uçan uğur böceğini?
Soylesene seninde rüzgârın ıslık çalar mı?
