Birilerine iyi geldin. Ama kendine varmayı bile denemedin. Birilerine şefkat gösterdin. Ama kendinden aynı şefkati esirgedin. Birilerine haddinden fazla değer verdin. Hep gören taraf sendin. Ama ne görünendin ne de kendini gören. Birileri için çabalayan da sendin, birileri yüzünden yorulan da. Yarayı taşıyan da sendin, yaran yokmuş gibi yapan da. Sana yara açana, açmadığın yarayı iyileştirmeye çalışan da sendin. Birileri için her şey olan ve yine birleri tarafından hiçbir şey olan da sendin. Birlerine ev olan ama evsiz kalan da sendin. Birleri için kendi içinde binlerce kayıp veren de sendin, tek başına o kayıpların cenazesini kaldıran da. Birleri için tek kişilik bir ordu olan ve onca kalabalıkta yalnız hisseden de sendin. Birilerini yaşatmak uğruna, kendini, kendi içinde defalarca ö*düren de sendin. Bence artık kendine dönme zamanı, kendini anımsama zamanı, kendine varma zamanı. Çünkü kendini iyileştirmeden, bir başkasına iyi gelemezsin.
•Gülben