***Spoiler içerir.1000Kitap
Kitabı 4 yıl önce okumuşum...
O zamanlar böyle incelemeler yapmadığım için duygu ve düşüncelerimi net hatırlayamasam da hatırladığım ölçüde aktaracağım. Kitap çok vurucuydu eminim yazarken birçok şey hatırlayacağım.
Kitabın konusuna gelmeden ufak bir not geçeyim, ben çoğu kısmını dehşetle okudum ve hatta bazı yerleri şöyle bi göz gezdirerek geçmiştim. Çok fazla rahatsız edici olay var bunu söylemeliyim. T-ciz, adam öld-rme, g-sp gibi unsurlar var. Eğer hassassanız bu kitap pek size hitap etmeyebilir.
Kitabın konusuna ve işleyişine değinirsek; işe gitmek üzere arabasına binip yola koyulan bir adam direksiyon başında trafik ışığının yeşile dönmesini beklerken ansızın kör olur. Ancak karanlıklara değil, bembeyaz bir boşluğa gömülür. Arkasından, körlük salgını bütün kente, hatta bütün ülkeye yayılır. Önce adamın karısı, sonra onu muayene eden doktor, ardından doktorun hastaları birer birer aynı “beyaz körlüğe” yakalanır. Hükümet paniğe kapılır ve kör olanları eski bir akıl hastanesine kapatarak karantinaya alır. Daha ne olduğunu anlamadan, insanlar silahlı askerlerin gözetiminde, insanlıktan uzak koşullarda yaşamaya mahkûm edilir. Kör olanlar eski bir akıl hastanesinde karantinaya alınır. Bütün olaylar bu karantinada patlak verir. Başta her şey bir düzen içindedir, kimse bir taşkınlık çıkarmaz. Ancak yavaş yavaş bu düzen yerini kaosa bırakır. Açlık, korku ve güç hırsı birleşince medeniyet sandığımız şey katman katman soyulmaya başlar. Tüm bu kaosun içinde yalnızca bir kişi kör değildir: kitabın başındaki adamı muayene eden doktorun karısı. O, gözleri gördüğü hâlde kör taklidi yaparak eşini yalnız bırakmaz ve karantinaya gider. Gördüklerini anlatmaz, kimse onun gördüğünü bilmez ama her şeye tanıklık eder. İnsanların düştüğü hâli, pisliği, zorbalığı, korkuyu sessizce
Kitabın yalnız bir aşk romanı olarak değerlendiğini gördüm fakat benim kanımca bu çok eksik bir gözlemdir çünkü bu kitabın aynı zamanda bir felsefe kitabı olduğunu ve hayata dair pek önemli öğretiler barındırdığına inanıyorum. Bu fikrimi de kitaptan bir alıntıyla pekiştirmek istiyorum. " Özgürlüğün kötü tanımlanmış ilkelerinin insanları mutlu etmekte ne kadar yetersiz kaldığını anlayacaksınız " diyor Balzac kitabında, öyle zannediyorum bu bir aşk romanı için sıradışı bir cümledir. Tabi ki de çıkarımımı yalnız bir örnek üzerinden yapmadım. Kitap bunun gibi daha pek çok toplumsal yaşam eleştirisi getiriyor. Bir konuda daha fikirlerimi paylaşmam gerekir ki belirli bir klasik okuma alışkanlığından sonra bu kitap tercih edilmelidir zira yeni okur için kitap son derece sıkıcı bulunabilir ve bu kitabın kıymetinin okurca anlaşılmamasına neden olabilir.
İyi okumalar dilerim.
SP
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
* Yetişkin İçerik
* Anlaşmalı İlişki
# Düzenli bir ilişki istemeyen Jenna , bir bebek sahibi olmak ister . Bunun için sp.rm bankasına gider.
Asansörün arızalanması sonucu ile randevusu zarar görür ve asansörde kaldığı adam ona bir teklif sunar.
/Asansörde karşılaştığı Emmett ile anlaşmalı bir ilişki kurarlar.
# Emmett 'in Jenna'yı gördüğünde onu arzulaması ve ona ettiği teklifle başlıyoruz. Aslında Emmetti ilk okuduğumda ona karşı ön yargıyla yaklaşmıştım . Sadece arzusunu öncelik edinen biri olarak görmüştüm .
Ama okurken herhangi bir ilişki için bile olsa (adı yoktu ilişkinin) Jenna'ya olan saygısı hoşuma gitti. İlişkide sadece kendini değil onu da düşünmesi ince bir davranış. Jenna' ya değer verdiğini hissetirdi. Kendi ile birlikte onun da bu ilişkiden zevk almasını sağlamaya çalıştı.
Tek taraflı değil çift olarak düşündü .
- Jenna , geçmişinden kaynaklı her hangi bir erkekle ilişkiye hazır hissetmiyordu kendini. Bir bağı olsun istemiyordu. Bu teklifi kabul ettiğinde ilişkilerinde ilk başta çekingen davranmıştı...
+ Aslında birbirlerine zıt karakterleri gibi dursalar da geçmiş yaraları birbirini sardı ve aynı zamanda ortak yönlerini de ortaya çıkardı .
+ Birlikteliklerinden sonra spontane gelişen mini randevuların da/ birlikte vakit geçirmelerindeki o zaman dilimini sevdim. Soft hissettirdi. Birbirlerine olan bağımlılıkları istem dışı arttı ve aralarındaki bağ kuvvetlendi. (Yemek yeme / Oyun / Konuşma vs.)
+ Birbirlerine çekilen bu ikiliyi okumayı sevdim .
+ Bu tarz kitaplar okumak alışkanlığım değildir. Ama beklentimin üstünde bir kitaptı diyebilirim.
# Anlaşmalı ilişkiden mi kaynaklandı bilmiyorum ama arada arkadaş gibi davranmalarının cidden ilişkilerini güçlendirdiğini düşünüyorum.
Selamlar sevgili okurlar;
Bu kitabın yorumunu nasıl yapabilirim ki… nasıl anlatabilirim ki… kelimelerim yetersiz kalıyor. Biricik Melody… Dilim döndüğünce içimden geçen duygularıma biraz daha sakinlik vererek konusundan ve genel kitap hakkındaki görüşlerimden bahsedeyim: Bilenler olabilir ama bilmeyenler için bu kitap çok satan bir zamanların çok çok meşhur olan İçimizdeki Müzik kitabının üçüncü kitabı olarak karşımıza geliyor. Ana kahramanız tatlı kızımız Meldoy Serebral Palsi (SP) hastası halk arasında beyin felci olarak daha yayın biliniyor. Melody her ne kadar bedenini kullanmıyor olsa da zihni, zekası işleyen bir bilgisayar gibi oldukça üstün yetenekli. Zekası, düşünceleri, çözüm odaklı oluşu, soğukkanlılığı çevresinde maruz kaldığı dışlamalara rağmen hayatla mücadelesine her zaman devam eden çok özel bir çocuk. Melody konuşamıyor konuşabilmesini elinin altında bulunan klavyeli cihazı sağlıyor hatta ona verdiği ad Elvira, yani Elvira sayesinde dış dünyaya iletişim kurabiliyor. İlk kitap genel çocukluğu, ilk okul zamanları, akranları tarafından uğradığı zorbalık ve dışlanmayı anlatırken; ikinci kitap İçimizdeki Melody kitabında özel çocuklar için tasarlanan muhteşem bir kampa gitmesini ve orda geçirdiği zamanı anlatıyordu. İçimdeki hayal kitabı da kamptan geldikten kısa bir süre sonra yaşanan bir olay ve o olayın hayatını nasıl bambaşka bir noktaya getirdiğini anlatıyor. Tamamen rüya gibi hayalinden bile güzel bir macerayla dolu geçiyor bu kitap. İçimdeki hayal kitabı Londra da geçiyor okurken Melody ve bir tarafdan içimdeki Londra aşkı ikisinin birleşimi oldu bir oturuşta bitirdim diyebilirim. Melody bendeki yeri öyle farklı ki… Elimde büyüyen bir çocuk gibi hissediyorum. Onun hayatını, onu maceralarını, onun hayallerini, onun hayal kırıklıklarını okurken adeta bu
Yeşil Koru Kamp maceraları …
Severek okuduğum ilk kitaptan sonra serinin ikinci kitabına da bayıldım.Melody, artık daha büyük ve daha cesur bir genç kızdır.Onun gibi farklı yeteneklere sahip çocuklara yönelik kamplar olduğunu keşfettikten sonra, bir kampa gidebilmek için can atıyor.Ormanda yürüyebileceği,çelik halatlarla uçabileceği,yüzebileceği hatta ata binebileceği bir yer. Burada gözüne imkansız görünen , mevcut durumunda yapması imkansız birçok aktiviteye katılır.Daha önce arkadaş konusunda hayal kırıklığı yaşasa da burda çok güzel arkadaşlar edinir.
Anlayış, empati , öfke, umut ve ilham duygularını anlamak “İletişim nedir?” ve “Gerçek zeka neyle ölçülür?” sorularına cevap buluyorsunuz.
Bir insanın fiziksel ya da psikolojik engellerle yüzleştiğinde, bunun sadece bir zorluk değil, aynı zamanda büyüme ve iyileşme fırsatı olabileceğini görüyoruz.
Keşke her engelli çocuğun bu tür aktiviteleri yapma şansı olsa…
** Tek kelime etmeden yüksek sesle nasıl konuşulur ben gayet iyi biliyorum.
**Mesela, serabral parsinin “ başıma dert olduğunu” ya da bundan “muzdarip olduğumu” söylüyorlar.Kopya veriyorum dikkat : Herhangi bir şeyden muzdarip değilim.Ve bilin diye söylüyorum, SP bir hastalık değil.Bulaşıcı değil.Üzerinize hapşırsam bile bulaşmaz.Sahiden! Sadece vücudum tanıdığım diğer insanlarının ki gibi işlemiyor ve serabral palsi de doktorların bu duruma koyduğu isim.İşte bu kadar. Ve ek not : Beynimin zihinsel yanı herkesi cebinden çıkarır.
**Tekerlekli sandalyesinde kendinden emin görünen bir sürü çocuk görmek harikaydı.Sanki bu defa hepimiz dışarıda kalan değil de içeriden biriydik.
**Gülmenin güzel yanı ne biliyor musunuz? Komik komiktir, konuşabilseniz de konuşamasanız da.
**İnsanların ilk olarak sandalyemi değil de beni görmeleri için, kendi başıma daha çok şey yapabilmek için, mesela en
Merhaba sevgili dostlar
Bugun bir kadın hikayesiyle geldim karşınıza. Hem bir anne ,hem bir kadın olarak onun çığlıklarına tanıklık ettiğim bir kitap oldu .
Umut doğum sırasında yetersiz oksijen alması nedeniyle Serebral Palsi hastası olarak doğmuş bir çocuk. Annesinin toplumsal mucadelesi ,kendini araması kendiyle barışma çabaları cok içten ve duygusal bir bag kurmanızı sağlayacak.
Sade nir konu ama duygusal derinligi yüksek.
Ben 27 yıl çocuk cerrahisi hemşiresi olarak çalıştım. En cok gördüğüm hastalardan biri Serebral Palsi li çocuklardı.Çünkü bu çocuklar normal yolla beklenemez. O yüzden gastrostomi denilen cerrahi bir işlemle direk midesine besin yollanır. Bir müddet sonra solunumu da sıkıntıya girer ve o zaman da boğazına bir delik açılarak nefes alması sağlanır. Bu nedenle çok sık gördüğüm bir hasta grubuydu .Hep derdim onların anneleri direk cennetlik .Öyle bir sabır, Öyle bir özveri, fedakarlık her annede olmaz .
Sonrasında bir yakınimın da çocuğu Sp li oldu .Onun da sürecine yakından tanıklık ettim .
Bu farkındalık açısından çok önemli bir kitap..
Kitapla kalın dostlar...
Gücüm Yetene Kadar 
Burçin Önen
Gücüm Yetene Kadar Burçin Önen