Kitaba dair tat kaçırıcı bilgi içerir ya da spolier
Ben kitabı şu meşhur uygulamadan dinledim. Bazı yetişkin problemleri diyorum. İş stresi, yollarda olmak dinleme yeteneğimi geliştirdi ve seslendirmede Deniz Yüce Başarır adeta döktürmüştü. Fakat roman? Hiçbiri tam olarak bir sonuca varmayan hikayelerle doluydu. Bu bir tarz meselesi. Okuyucuya da alan açma meselesi. Ama artık puanı her yüksek kitabın altında bir ensest çıkmasa mı? Türk Edebiyatı artık bize başka bir şey anlatamıyor mu? Evet gerçekten beklemiyordum bunu bekleseydim Veysel’i daha dikkatli okurdum ya da Eyüp çok anlatamadı mı kendini? Benim için tam oturmayan şeyler var. Yine de roman kötü diyemem kötü bulsam bitirmezdim ama artık bizi böyle bir ağın için koyup kötü şeyleri üzerimize salıp orada debelenmemizi izlemekten keyif aldıklarını düşünmeye başladım.
Molly kendisine bir ev arkadaşı aramaktadır ancak bir türlü istediği gibi birini bulamamıştır.
Sonunda aradığı gibi biri gelmiştir ama büyük bir kusuru vardır. Decklan bir erkektir. Molly, ev arkadaşı olarak kesinlikle bir kadın aramaktadır. Declan çok ikna edicidir fakat Molly biraz daha aramaya kararlıdır.
Birkaç başarısız görüşmeden sonra Declan'ı aramaya mecbur kalır çünkü kimse onun kadar mükemmel bir ev arkadaşı adayı değildir.
Gerçekten de ikisi ev arkadaşı olarak çok uyumludur. Bu arada Molly, doğum hemşiresi olarak çalıştığı hastanede yine kadın doğum doktoru olarak çalışan yakışıklı Will'e aşıktır ancak Will'in bu durumdan haberi yoktur. Yine Decklan da iş yerindeki bir akadaşına aşıktır.
İkili kafa kafaya vererek sevgili rolü yapmaya karar verir. Böylece karşı tarafın dikkatini çekerek kendileriyle ilgilenmelerini sağlayacaklardır. Yaptıkları rol tam da istedikleri sonucu verir. Ama ikisinin de istediği gerçekten bu mudur?
Tam kafa dağıtmalık, yer yer hüzünlü, çoğunlukla eğlenceli bir kitaptı. Declan ve rahibe kız kardeşi çok tatlıydı. Ayrıca spolier vermek istemiyorum ama sevdiğim bir yan karakter daha vardı. Zaten kitabın sonundan hiç bahsetmeyeceğim.
Amaaannnn amaaannn.
En sevmediğim oltalama yapan bir kitaptı.Tam bir watpat kitabı.Her sayfası göze batan klişelerle dolu yok tahammül edemedim.
Okurların nasıl vicdanıyla oynarım nasıl kızdırırım nasıl yumuşatırım sorularına cevap bulup direk onları sayfalara aktarmış.
Ben saçma sapan sevgili oldukları an kitabı bırakıypruö dedim.
Adam bildiğin öküz ya hakaret ederek bağırmak işinde iyi olduğun anlamına gelmez ya senin o tavizci will den ne eksiğin kaldı be adam.Kızımız da yani tamam hastasın da içine içlik giymeyidemi bilmezsin 27 yaşına gelmişin köyde büyümüşün bide off cok cringe yazılmış karakterler.Bide spolier yedim ve o sahneleri okumayı reddediyorum okey.Söyliyeceklerim bu kadar puan bile vermiyoruö.
Bidw bu kadın farkındalık adı altında duygu sömürüsüyle hwr kitabında özellikle kadın karakteri cehennemin dibine sokup sonra zebani gibi adamlarla eşleştiriyor hadi ordan…
Olmadı.
Kitaba büyük heveslerle başlamıştım fakat ben karakter gelişimini yapamayan yazarların kitaplarını okuyamıyorum ya.Konudan zaten açıklamada bahsetmii ben başka bir şey konuşacağım.Spolier içerir bilginize.
Beni en çok yaralayan 6 aylık kızını sadece 2 satırda öldü diyerek hikayesinden çıkarması.Bu nasıl mümkün olabilir zaten öncesi çok üstünkörü yazılmıştı fakat tamam böyle bir flashbeck yapıyorsun o zaman dönem dönem yaz aynı hikaye yazarcasına sayfalarca geçmişi verip satırları özet şeklinde yazamazsın.
Kızını kaybettiğini dediğim gibi bir satırda duyurdu 4 satırda yasını tuttu.
Ne zaman Nick kasabaya döndü kızın içinden ergen bir kadın çıktı aözde depresyonda olan ki aşamasız yani kaylanamadım okumaya burda yazar okurun duygularıyla oynamış net ve kesin.O yüzden yarım bıraktım arkadaşlar söyliyeceklerim bu kadar.
Kitabı okurken “ Nasıl yazılabildi, nasıl kurgulandı?” gibi sorular zihnimi kurcaladı.
Spolier vermeyeceğim. Sonunda yakın dostu Bozorg Alevi’ nin Hidayet hakkında anlattıklarını okuduğumda yaşantısıyla kurgu dünyasındaki zıtlık hayretler uyandırdı. Keza kitabı okurken yaşadığım o realist cinayet tasvirleri mide kramplarına, tiksintiye sebebiyet vermiş olabilir.
Romanda kahramanların hepsi tek kişinin birden çok yansıması olduğunu düşünmüştüm. Sondaki yazı da bu düşüncemi doğrulamıştı.
Çok kişili meddah oyunu gibi:
İyi de kötü de romana yansıyan kendi gölgeleriydi.
İyi okumlar:)
(Spolier içerir)
Kulüp olarak okuduğumuz Hamnet, bizde uzun süre etkisi kalan, üzerine konuşması da okuması kadar derin bir kitap oldu. Maggie O’Farrell, bu romanda Shakespeare’in dünyasına
