Oytun Oral
@spotlightkid
42 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
8/10
Beğendi
·2021 2. kitabı
Borges okuduğunuzda bunu anlatacak kelime bulamazsınız. Kelime bulsanız da kelimeler yetersiz kalır. Başka bir dil icat etmeniz gerekir. Bizim düş dünyamız Newton fiziğidir, Borges Kuantum fiziğidir. Borges şair değildir, öykücü değildir, o bütün bu tanımlamaların üstündedir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
5/10
2019 21. kitabı
Bilimkurgu, özellikle distopik konuları içeren kitaplara karşı bir merakım olduğunu belirterek, kitap hakkındaki düşüncelerime hemen geçiyorum. Fikir ve konu çok ilgi çekiciydi açıkçası. Kurgu karmaşıktı diyemem. Üslup başlangıçta gereksiz sert geldi. "PR" için kullanılan çirkin kadının dramını tam olarak hissedemedim. Aşk hikayesi vardı kitabın ortalarında, daha adamı tanımadan aşık olduğunu öğrendik. Herşey birdenbire oluverdi. Sanırım kitabın aslında bir öykü olmasından kaynaklanıyor bu. Tiptree'nin öyküleri kitaplaştırılsaymış daha iyi olurmuş. Açıkçası sonunu da tahmin edebiliyorsunuz. Çok da olağanüstü bir durum yoktu. Edebi dilini, türünün erken örneklerinden olması, yazarın o dönemde bu kadar ilginç bir konuya değinmesi takdir edilebilir. Topu topu 50 sayfaydı, ama ben açıkçası çok sıkıldım okurken. Güney Amerika yazarlarına yine dönüş yapıyorum. Tanrıların Alacakaranlığından sonra ikinci hüsranım oldu bu kitap.
7/10
Beğendi
·2019 24. kitabı
Kurgu gayet başarılıydı. Yazın güzel gidiyor böyle hikayeler. Koontz tüm roman boyunca gerilimi heyecanı üst seviyede tutmayı başarmış. Bir macera romanından beklenecek şeylerin tamamını yapmış. Oldukça akıcı bir üslup. Sadece ben daha realist bir hikaye bekliyordum. İlk okumam Koontz'u. Spoiler vermeden bu kitabı anlatmak da zor. Romanda bir takım bilimsel yöntemler ile "düşmanı" alt etmeyi başarıyorlar, inandırıcı sayılabilecek bir şekilde. Bir takım gerçek yaşanmış olayları da işin içine katmış. Mayalarda yaşanan toplu yok oluşların nedeni olarak bu "düşman" gösteriliyor. Bu tarz kitap, film çok olduğundan çok çok yaratıcı gelmedi açıkçası. Ancak üslup dediğim gibi gayet heyecanı, gerilimi yüksek tutmayı başardı. Ayrıca 86 yılıydı yanlış hatırlamıyorsam baskısı. Bu tip hikayelerin sonuçta öncüleri sayılır. Sonuç olarak ortalamanın biraz üzerinde bir kitap olarak görüyorum. Güzel vakit geçirdim.
8/10
Beğendi
·2019 16. kitabı
Yazıldığı dönem itibariyle çok iyi bir bilim kurgu ve eseri olduğu kanaatindeyim. Karel Capek robot kavramını ilk geliştiren kişi. Bu itibarla benim için mükemmel bir deneyim oldu. Kitap bir tiyatro oyunu aslında. Robot denildiğinde, mekanik Terminator gibi bir şey aklınıza gelmesin hemen. Burada daha çok Battlestar Galactica dizisindeki gibi kanlı canlı, damarları olan gerçek organik bir tür yaratıktan bahsediliyor. Bir proje dahilinde insanlar tarafından yaratılıyorlar. Bu yaratıklara daha çok Android ya da bir çeşit Cyborg benzeri bir organizma diyebiliriz. Spoiler vermek istemiyorum ancak Tanrıların Arabaları gibi eserlerin yapılmasına, hatta Battlestar Galactica tarzı bilim-kurgu eserlerinin verilmiş olmasına öncülük etmiş bir olduğunu belirtmeliyim. Yazıldığı dönemi düşündüğümde çok yenilikçi ve futuristik. Bu türden bir ileri görüşlülüğü şu anda mevcut bilim kurgu eserlerinde bile görmemiz çok zor. Yazarın hayal gücü ve geleceği tahayyül edebilme kabiliyeti çok yüksek. Bu bağlamda yazara olan hayranlığım daha da artmakta. Yazar insanlığın yaşadığı dramı gözler önüne sererken, bir yandan da var oluşu sorgulamakta dinlerin verdiği cevapları sorgulayarak kendi perspektifinden bu öngörülerin ve ön kabullerin hatta doktrinlerin nasıl olmuş olabileceğini, bize aktarıyor. Kitabın sonunda belki de varoluşumuz gerçekten bu şekilde olmuştur diyorsunuz. Belki de biz de robotuz dedim itiraf ediyorum. Bir Asimov fanı olarak, robot yasası burada geçerli değil. Yapay zeka kavramı hatta bilgisayar kavramı doğru dürüst yokken böyle bir kurgu yapılmış olması inanılmaz. Yapay zekanın duyguları olur mu tartışması da ilginç bir deneysellik katıyor metne. İnsana yeni sorular sorduruyor ise bir kitap, başarılıdır diye düşünüyorum. Kitap bu ifadeyi sonuna kadar hak ediyor.
8/10
Beğendi
·2019 17. kitabı
Borges bir büyücü. Borges edebiyat dünyasının babası, atası. Her yazısını okuduğumda, içimde bir burukluk kalır, belki ayrılıktan, belki varoluşun acımasızlığından. Sonsuz olması gereken insanlardan biri de Borges'dir kanımca. Bu sözle hiç abartılı değil. Marquez, Alberto Manguel, Cortazar derken Borges'e gelmemeniz mümkün değil. Hatta Borges'in büyüsüne kapılıp, boş boş aynalara bakıp yüzünüzü incelemeniz, kalbinizin derinliklerini aynadaki yansımada görmek istemeniz çok doğal bir sonuç olacaktır. Bu sonuç sebebe dönüşecek ve başka sonuçlar doğuracaktır. İç dünyanızın dehlizlerinde kaybolacaksınız. Biyografisini okurken bile insan böyle hissediyor. Borges'in Kum Kitabını okumuş ve çok etkilenmiştim. Manguel'in yazdığı bu anı kitabı da çok etkili. Borges'i anlamak için Borges'i tanımanız gerekir, Borges'i tanımak içinse bol bol bilgi toplamanız gerekir. Bu kitap bu iş için ideal. Okurken mutlaka altını çizin, zira Borges gibi bir hafızaya sahip olma ihtimalimiz çok düşük. Böyle biri var ise de önünde saygı ile eğiliyorum.
Not: Kitabı okurken keşke Silvina veya Bioy gibi kişilere ilişkin dipnot bilgileri de verilseydi yararlı olabilirdi diye düşündüm.
