Mehmet Y.
@ss55
Ben, 
Mehmet Yılmaz (Samsunlu)
Okuduklarımı duvarımda, yazdıklarımı yazar profilimde görebilirsiniz.
Mehmet Yılmaz (Samsunlu)
Okuduklarımı duvarımda, yazdıklarımı yazar profilimde görebilirsiniz.Gidebilirdi, Gitmedi, Gitmeyecek·204 syf.·
10/10
2025 64. kitabı
O benim hayatımda ilk olarak "6- Emin" olarak yer edinmişti. İlkokula giden bir çocuktum ve Samsunspor'un efsane on birinde 6 numaralı formayı o giyiyordu. İlk defa onu ve arkadaşlarını canlı seyrettiğim maç 1987'nin yazında oynanan Karadeniz Spor Yazarları Turnuvası finaliydi ve Trabzonspor'u penaltılarla eleyip, kupayı kazanmıştık.
Sonra o kara gün geldi ve 20 Ocak 1989'da bizim çocukları taşıyan takım otobüsümüz kaza yaptı. O, bu kazadan canlı kurtulmuştu ama canlı kurtulanlar arasında en büyük hasarı alan olmuştu. Henüz yirmi sekiz yaşında, genç, kuvvetli bir sporcuyken bir anda felçli kalmıştı. Artık hayatının kalanını tekerlekli sandalyede geçirecekti. Değil doksan dakika, maç bittikten sonra bile koşacak kadar enerjik olan o genç adam, artık yürüyemeyecekti bile. Bunun, insan ruhunda nasıl bir yara açabileceğini kimse tahayyül edemez bile?
Kazadan sonra uzun yıllar boyunca onu iki yerde gördüm hep. Birisi yıkılan stadımızdı. Kapalı tribünün bir köşesinde aracının içinden takip etti her maçımızı. Bazen de Çiftlik'te görürdüm onu. Ama hiç konuşmamıştık.
Sonra bir gün, rahmetli kardeşim Teoman Taş ile birlikte tesislerde buluştuk onunla. Bir röportaj yapmıştık. O gün tanıştığımızda nasıl büyük bir Samsunsporlu olduğunu açıkça anlamıştım. Hele, o yıllarda hukuk okuyan oğlu Mustafa'dan ve onun Samsunsporluluğundan söz ederken gözlerinde görünen ışıltı, mıh gibi aklımdadır. İşte aradan yıllar geçti ve artık tecrübeli bir avukat olan oğlu Mustafa Kar, babasının kitabını hazırladı.
Önce "6-Emin", sonra "Emin Kar" ve "Emin Kaptan" olan o kişi artık benim "Emin Abim" olmaya başlamıştı. Geçmişi çok konuştuk ki, keşke daha çok konuşsaymışız. Öyle güzel şeyler anlattı ki bana. Yıllarca hep Samsunspor konuştuk, benim için Samsunsporluluğun somut hallerinden birisi
Reklam
Puan vermedi·322 syf.·
2025 65. kitabı
İyi bir Samsunlu olmama rağmen Mustafa Koldere'yi bilmiyordum. Tabii bunda çok uzun süredir yazı yazmıyor olması etkilidir. Hoca'yı oldukça donanımlı birisi olarak gördüm. Dahası Samsunluluk şuuruna sahip, iyi bir eğitimci ve bir kent aydını... Beğendim doğrusu. Neden devam etmemiş yazmaya, Samsun için kalem oynatması çok değerli olurmuş...
Hoca, futbolla pek ilgili biri değil ama Samsunluluk üzerinden giden yazılarında gözüm bence en önemli Samsunluluk değerlerinden olan Samsunspor'u aramadı değilim. Bu minik bir eleştiri olsun ya da arayış :)
"2000-2001 yıllarında yazılan köşe yazıları, güncelliğini yitirmesinin de etkisiyle 2025'te neden kitaplaştırılsın? Kimin ilgisini çeker ki?" gibi soruların cevapları mesela Mirgün Cabas'ın benim de okuyup, beğendiğim "2001: Eski Türkiye'nin Son Yılı" kitabında kendini bulabilir... Orada Cabas, arşiv tarayarak eski Türkiye'yi anlatmıştı. Burada ise 2000 ve 2001 yıllarının yazıları bir bakıma bizim de nostalji yapmamızı sağlıyor. O zamanlar Samsun'un ve Türkiye'nin gündemleri nelermiş? Ben öğretmenliğimin ilk yıllarına döndüm mesela... Demek istediğim şu, yazılar benim çok ilgimi çekti. Samsun, milenyuma nasıl girmiş? O yıllarıma dönerek okudum...
Hadi canım sen de!
Mithat Paşa!..
Rusçuklu bir aileden... Suyun öte yanından... Suyun öte yani korkuludur. Suyun öte yanından adam gelmez değil... En iyi insan da Rumeli tarafından gelebilir. Ama umumiyetle şüpheli bulmaya mecburuz o sahayı...
Sayfa 62 - Büyük Doğu Yayınları
