Mehmet Y.
@ss55
Ben, 
Mehmet Yılmaz (Samsunlu)
Okuduklarımı duvarımda, yazdıklarımı yazar profilimde görebilirsiniz.
Mehmet Yılmaz (Samsunlu)
Okuduklarımı duvarımda, yazdıklarımı yazar profilimde görebilirsiniz.Okur-Yazar
Lisans
3821 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
Bozkırın Sesi
Sevgili Mehmet Yılmaz eseriniz benim için çok kıymetliydi tıpkı sizin gibi Cengiz Aytmatov hayranı bir öğretmen olarak daha bir hafta önce onu kabrinde ziyaret ettim, yaşadığım duygunun tarifi yok. Kitabınızı okurken de çıkarımlarınız, alıntı cümlelerinz sayesinde bir kez daha Aytmatov'un eserlerindeki satır aralarına yol almış oldum. Kitabınızı bitirdiğimde sınıftaydım yüzüm düştü, öğrencilerim ne oldu dedi, dedim "bitti". Hep devam etsin istedim çünkü Aytmatov ne yazsa okurum, Aytmatovl'a ilgili ne yazılsa okurum. Evini ziyaret ettiğimde aldığım bilgiye göre 2028 yılında yani Aytmatov’'un yüzüncü yaşında basılmamış bir romanı ve duvarında el yazısı ile asılı duran son yazdığı dört sayfalık yazı da basılacakmış. Bu bilgi beni çok heyecanlandırdı.
Kitabınızla ilgili küçük bir eleştiri de bulunmak isterim. Tekrarlardan arınır biraz daha derinlik katılırsa zannımca çok daha edebi bir kitap olur. Kitabınızla keyifli bir yolculuğa çıktım çok teşekkürler. Okurunuz bol olsun, yolu Aytmatov'dan geçen herkese selam olsun...
Bozkırın İnsanlık Türküsü - Cengiz AytmatovMehmet Yılmaz (Samsunlu) · Gufo Yayınları · 202143 okunma
Mehmet Y.
Sena Hocam; bunlar ne güzel sözler böyle? Her birini büyük bir mutluluk içinde okudum. Benim tabirimle siz de bir "Aytmatovperver" imişsiniz. Ben onu yıllar önce ziyaret etmiştim, nasipse bu yaz bir kez daha ziyaretine gideceğim. Verdiğiniz haber de çok heyecan verici; Aytmatov reçete yazsa, onu bile okuruz biz. Kitapla ilgili övgü dolu sözlerinizi de küçük eleştirinizi de aldım, kabul ettim. Bu kitap, profesyonel bir çabadan çok Aytmatov sevgisi dolu bir çalışmaydı. Her cümlesi bir duyguya karşılık geliyordu. Selamlar, sevgiler...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Balkanlar, ecdadımız, anlatılmayan tarihimiz
Bir okurumuzla Balkanlar tarihine yönelik roman tavsiyesi için konuşurken bana bu yazarımızdan bahsedip danışabileceğimi söyledi. Sonrasında yazarımız Mehmet Y. ile tanışma şansı buldum. Kendisi Balkanlar'a oldukça ilgili. Kendisine danışmam neticesinde başka kitaplar olsun, kendi kitabını da tavsiye etti doğal olarak. İlk önce "Yola Düşen Gölgeler" kitabını okudum. Daha sonra bana bu kitabını hediye etme inceliğinde bulundu. Kendisine çok tşk ediyorum :)
Kitap, olaydaki kahramanların kendi ağızlarından hikayelerini anlatarak oluşan kısa bölümlerden oluşmakta. Romanya cephesinde savaşıp şehit düşen bir askerin oğlu Mustafa ile Sovyet Rusya işgalinde Kırım'dan kaçan bir ailenin kızı Ayşe'nin yolları İstanbul'da kesişiyor. Sonrasında torunları Tunahan, o savaş yıllarında yitip giden, yeri, mezarı bilinmeyen büyük dedesinin izine dair araştırma yapmak üzere Bükreş'e gidiyor ve onun yaşadığı olaylarla ilerliyor hikaye.
Roman, Balkanlar tarihine dair çok güzel, faydalı, aydınlatıcı bilgiler barındırıyor. Kendi ecdadımızın tarihini, Balkanlar'daki geçmişimizi hiç bilmiyoruz dedim kendi kendime. Okullarda tarih dersimiz Osmanlı tarihi ve Cumhuriyet dönemi olarak çok üstünkörü anlatılıp geçiliyor. Balkanlar'da bıraktığımız izlerden, oralardan göçüp gelen insanlarımızın yaşadıklarından hiç bahsedilmiyor. Sadece şu tarihte şu savaş yapıldı, Osmanlı yendi veya yenildi denmekten öteye gitmiyor anlatılanlar. Kendim Balkanlar turu yaptığımda bıraktığımız izleri görüp, ecdadımızı anarak tarihimizi birazcık öğrenmiş olsam da böylesi kitaplar daha derin duygu ve hislere sürüklüyor insanı. Zaten bu kitabı okuma sebebim de gezip gördüğüm yerlerin tarihiyle bağ kurup seyahatimi daha anlamlı hale getirebilmek içindi. Bu konuda beni etkilediğini söyleyebilirim.
Kitapta olay çok akıcı,
Mehmet Y. ile tanışma şansı buldum. Kendisi Balkanlar'a oldukça ilgili. Kendisine danışmam neticesinde başka kitaplar olsun, kendi kitabını da tavsiye etti doğal olarak. İlk önce "Yola Düşen Gölgeler" kitabını okudum. Daha sonra bana bu kitabını hediye etme inceliğinde bulundu. Kendisine çok tşk ediyorum :)
Kitap, olaydaki kahramanların kendi ağızlarından hikayelerini anlatarak oluşan kısa bölümlerden oluşmakta. Romanya cephesinde savaşıp şehit düşen bir askerin oğlu Mustafa ile Sovyet Rusya işgalinde Kırım'dan kaçan bir ailenin kızı Ayşe'nin yolları İstanbul'da kesişiyor. Sonrasında torunları Tunahan, o savaş yıllarında yitip giden, yeri, mezarı bilinmeyen büyük dedesinin izine dair araştırma yapmak üzere Bükreş'e gidiyor ve onun yaşadığı olaylarla ilerliyor hikaye.
Roman, Balkanlar tarihine dair çok güzel, faydalı, aydınlatıcı bilgiler barındırıyor. Kendi ecdadımızın tarihini, Balkanlar'daki geçmişimizi hiç bilmiyoruz dedim kendi kendime. Okullarda tarih dersimiz Osmanlı tarihi ve Cumhuriyet dönemi olarak çok üstünkörü anlatılıp geçiliyor. Balkanlar'da bıraktığımız izlerden, oralardan göçüp gelen insanlarımızın yaşadıklarından hiç bahsedilmiyor. Sadece şu tarihte şu savaş yapıldı, Osmanlı yendi veya yenildi denmekten öteye gitmiyor anlatılanlar. Kendim Balkanlar turu yaptığımda bıraktığımız izleri görüp, ecdadımızı anarak tarihimizi birazcık öğrenmiş olsam da böylesi kitaplar daha derin duygu ve hislere sürüklüyor insanı. Zaten bu kitabı okuma sebebim de gezip gördüğüm yerlerin tarihiyle bağ kurup seyahatimi daha anlamlı hale getirebilmek içindi. Bu konuda beni etkilediğini söyleyebilirim.
Kitapta olay çok akıcı,Mehmet Y.
Gamze Hanım, eleştirinize kesinlikle katılıyorum. :) Öyle ki, aforizma yok denecek kadar azdı romanda. Doğrusu onu yazdığım zamanlar, henüz 1000kitapla tanışmamıştım. Roman tekniği ve üslubu konusunda birtakım temel eksiklerim vardı. Bunun farkındayım. Genel anlamda beğenmenize ise sevindim. Balkanlar ve Kırım benim özel ilgi alanlarım; okumayı, gezmeyi ve anlatmayı seviyorum. Sağlıcakla ve kitaplarla kalın.
Yazarımız Mehmet Yılmaz ile bir tanışma hikayem oldu. Kendim Balkanlar turuna gitmeden önce sayfada takipte olduğum, kıymetli bir okurumuza bana Balkanlar tarihine yönelik roman tavsiyesi sormuştum. Bana 
Drina Köprüsü kitabını tavsiye edip ayrıca bu yazarımız Mehmet Yılmaz (Samsunlu) 'a da danışabileceğimi söylemişti. Onun aracılığıyla yazarımız ile iletişime geçtim, sağolsun kendisi mesajıma dönüş yapıp bana bu kitabından bahsetti. Tura katılmadan önce okuma şansı bulamasam da verilen tavsiyeye güvenip alıp okudum nihayet. Verilen tavsiye asla boşa çıkmadı. Tek üzüldüğüm tura katılmadan önce okuyabilseydim demek oldu. Gelelim yorumuma..
.
Otobüs yolculuğu yaparken siz de benim gibi görüp geçtiğiniz her eve bakıp acaba içinde ne yaşanmışlıklar, ne hikayeler vardır diye düşünenlerden misiniz? Öyleyse eğer bu kez evleri değil, o hayali yolculukta otobüs içindeki insanları düşünüp sorgulattı yazar.
Karakterlerin kısa kısa hikayelerini okurken açıkçası ilk başlarda hani twitterde sürekli karşımıza çıkan mavi tikli, hayattaki tüm ilginç olaylar sanki bunların başına geliyormuş gibi kurgusal paylaşımlar yapan kişiler var ya, işte onlara benzettim yazarı biraz. Ama bu yazılanların kötü olduğu anlamına gelmesin. O twitterdeki kurgusal hikayeler biraz büyümüş, bizi hayatın her alanında çok içinde olduğumuz kişi ve duygularla çok gerçekçi bir şekilde yan yana getirip yüzleştirmiş. Özellikle Ömer ve Aida'nın anlatıldığı yere gelince bu twitter benzetmesi düşüncelerimden tamamen sıyrıldım, kitaba gömüldüm. Katıldığım Balkanlar turunda rehberimizin doğal olarak bolca bahsettiği Sırp-Boşnak Savaşı, Srebrenitsa Katliamı, Sırplar bu hikayeyle aklımda daha derin etkiler bıraktı. Bosna Hersek sokakları tekrar tekrar gözümde canlandı, Saraybosna'daki Osmanlı Devleti döneminden kalan tarihi yapıların
Drina Köprüsü kitabını tavsiye edip ayrıca bu yazarımız Mehmet Yılmaz (Samsunlu) 'a da danışabileceğimi söylemişti. Onun aracılığıyla yazarımız ile iletişime geçtim, sağolsun kendisi mesajıma dönüş yapıp bana bu kitabından bahsetti. Tura katılmadan önce okuma şansı bulamasam da verilen tavsiyeye güvenip alıp okudum nihayet. Verilen tavsiye asla boşa çıkmadı. Tek üzüldüğüm tura katılmadan önce okuyabilseydim demek oldu. Gelelim yorumuma..
.
Otobüs yolculuğu yaparken siz de benim gibi görüp geçtiğiniz her eve bakıp acaba içinde ne yaşanmışlıklar, ne hikayeler vardır diye düşünenlerden misiniz? Öyleyse eğer bu kez evleri değil, o hayali yolculukta otobüs içindeki insanları düşünüp sorgulattı yazar.
Karakterlerin kısa kısa hikayelerini okurken açıkçası ilk başlarda hani twitterde sürekli karşımıza çıkan mavi tikli, hayattaki tüm ilginç olaylar sanki bunların başına geliyormuş gibi kurgusal paylaşımlar yapan kişiler var ya, işte onlara benzettim yazarı biraz. Ama bu yazılanların kötü olduğu anlamına gelmesin. O twitterdeki kurgusal hikayeler biraz büyümüş, bizi hayatın her alanında çok içinde olduğumuz kişi ve duygularla çok gerçekçi bir şekilde yan yana getirip yüzleştirmiş. Özellikle Ömer ve Aida'nın anlatıldığı yere gelince bu twitter benzetmesi düşüncelerimden tamamen sıyrıldım, kitaba gömüldüm. Katıldığım Balkanlar turunda rehberimizin doğal olarak bolca bahsettiği Sırp-Boşnak Savaşı, Srebrenitsa Katliamı, Sırplar bu hikayeyle aklımda daha derin etkiler bıraktı. Bosna Hersek sokakları tekrar tekrar gözümde canlandı, Saraybosna'daki Osmanlı Devleti döneminden kalan tarihi yapıların
Mehmet Y. isimli okura yanıt verildi
Mehmet Y.
Necip G. dostum, duygular karşılıklı. Ne güzel şeylere vesile olmuşuz. Her ikinize tekrar teşekkürler, sevgiler...Yazarımız Mehmet Yılmaz ile bir tanışma hikayem oldu. Kendim Balkanlar turuna gitmeden önce sayfada takipte olduğum, kıymetli bir okurumuza bana Balkanlar tarihine yönelik roman tavsiyesi sormuştum. Bana Drina Köprüsü kitabını tavsiye edip ayrıca bu yazarımız Mehmet Yılmaz (Samsunlu) 'a da danışabileceğimi söylemişti. Onun aracılığıyla yazarımız ile iletişime geçtim, sağolsun kendisi mesajıma dönüş yapıp bana bu kitabından bahsetti. Tura katılmadan önce okuma şansı bulamasam da verilen tavsiyeye güvenip alıp okudum nihayet. Verilen tavsiye asla boşa çıkmadı. Tek üzüldüğüm tura katılmadan önce okuyabilseydim demek oldu. Gelelim yorumuma..
.
Otobüs yolculuğu yaparken siz de benim gibi görüp geçtiğiniz her eve bakıp acaba içinde ne yaşanmışlıklar, ne hikayeler vardır diye düşünenlerden misiniz? Öyleyse eğer bu kez evleri değil, o hayali yolculukta otobüs içindeki insanları düşünüp sorgulattı yazar.
Karakterlerin kısa kısa hikayelerini okurken açıkçası ilk başlarda hani twitterde sürekli karşımıza çıkan mavi tikli, hayattaki tüm ilginç olaylar sanki bunların başına geliyormuş gibi kurgusal paylaşımlar yapan kişiler var ya, işte onlara benzettim yazarı biraz. Ama bu yazılanların kötü olduğu anlamına gelmesin. O twitterdeki kurgusal hikayeler biraz büyümüş, bizi hayatın her alanında çok içinde olduğumuz kişi ve duygularla çok gerçekçi bir şekilde yan yana getirip yüzleştirmiş. Özellikle Ömer ve Aida'nın anlatıldığı yere gelince bu twitter benzetmesi düşüncelerimden tamamen sıyrıldım, kitaba gömüldüm. Katıldığım Balkanlar turunda rehberimizin doğal olarak bolca bahsettiği Sırp-Boşnak Savaşı, Srebrenitsa Katliamı, Sırplar bu hikayeyle aklımda daha derin etkiler bıraktı. Bosna Hersek sokakları tekrar tekrar gözümde canlandı, Saraybosna'daki Osmanlı Devleti döneminden kalan tarihi yapıların
Drina Köprüsü kitabını tavsiye edip ayrıca bu yazarımız Mehmet Yılmaz (Samsunlu) 'a da danışabileceğimi söylemişti. Onun aracılığıyla yazarımız ile iletişime geçtim, sağolsun kendisi mesajıma dönüş yapıp bana bu kitabından bahsetti. Tura katılmadan önce okuma şansı bulamasam da verilen tavsiyeye güvenip alıp okudum nihayet. Verilen tavsiye asla boşa çıkmadı. Tek üzüldüğüm tura katılmadan önce okuyabilseydim demek oldu. Gelelim yorumuma..
.
Otobüs yolculuğu yaparken siz de benim gibi görüp geçtiğiniz her eve bakıp acaba içinde ne yaşanmışlıklar, ne hikayeler vardır diye düşünenlerden misiniz? Öyleyse eğer bu kez evleri değil, o hayali yolculukta otobüs içindeki insanları düşünüp sorgulattı yazar.
Karakterlerin kısa kısa hikayelerini okurken açıkçası ilk başlarda hani twitterde sürekli karşımıza çıkan mavi tikli, hayattaki tüm ilginç olaylar sanki bunların başına geliyormuş gibi kurgusal paylaşımlar yapan kişiler var ya, işte onlara benzettim yazarı biraz. Ama bu yazılanların kötü olduğu anlamına gelmesin. O twitterdeki kurgusal hikayeler biraz büyümüş, bizi hayatın her alanında çok içinde olduğumuz kişi ve duygularla çok gerçekçi bir şekilde yan yana getirip yüzleştirmiş. Özellikle Ömer ve Aida'nın anlatıldığı yere gelince bu twitter benzetmesi düşüncelerimden tamamen sıyrıldım, kitaba gömüldüm. Katıldığım Balkanlar turunda rehberimizin doğal olarak bolca bahsettiği Sırp-Boşnak Savaşı, Srebrenitsa Katliamı, Sırplar bu hikayeyle aklımda daha derin etkiler bıraktı. Bosna Hersek sokakları tekrar tekrar gözümde canlandı, Saraybosna'daki Osmanlı Devleti döneminden kalan tarihi yapılarınMehmet Y.
Gamze Hanım, inceleme ve beğeni için çok teşekkür ederim. Tavsiyemden ötürü mahcup olmadığım için de mutluyum :) Aida'nın öyküsünün ayrı bir kitap olabileceği ile ilgili yorumlar oldu, haklılık payı var bence de.
“Geçmiş, bazen geçmez…”
İlk defa okuduğum bir kitabın yazarı, incelememi okuyacak,ilk defa okuduğum bir kitabın yazarıyla sohbet etme hatta ondan imzalı bir kitap almak düştü hayattaki payıma.Yıllarca uğrunda mücadele verdiğim öğretmenlik için aldığım en kıymetli hediye olarak kalacak kitaplığımın baş köşesinde,tekrar çook teşekkür ederim.
Kitaba pazar günü başlamış olmama rağmen bugün elime alabildim ve saatlerin nasıl akıp gittiğini, kitabın nasıl bittiğini anlamadım. Sizinle o kadar güzel ortak noktalarımız var ki… Ayfer Tunç’u çok seviyor olmanız, Samsunlu olmanız, öğretmen olmanız… Bunlar görünen kısımlarıydı. Ama kitabınızın satırlarını okurken benim hayat felsefesi hâline getirdiğim ve öğrencilerime hep söylediğim “Dünyada sadece iyi ve kötü insan vardır, başka bir ayrım yoktur.” düşüncesini sizin satırlarınızda bulmak, aynı enerjide olan insanların birbiriyle okur-yazar olarak bile buluşabileceği gerçeğini tekrar gözümün önüne serdi.
Kitabı okurken kendimi İzzet Bey’in apartmanındaki bir sakin olarak hissettim. Farklı hayatları, farklı konularla ve önemli tarihî olaylara değinerek bu kadar akıcı yazmış olmanız, yıllarca yaptığınız okumaların bir yansıması olmalı.Özellikle tarihî arka planın, karakterlerin kişisel hikâyeleriyle iç içe verilmesi çok etkileyiciydi. Büyük olayların küçük insanların hayatında nasıl izler bıraktığını incelikle göstermişsiniz. Bu da romanı sadece bir apartman hikâyesi olmaktan çıkarıp toplumsal bir hafıza anlatısına dönüştürüyor. Ve insan o hafıza içerisinde illa ki evet bu da benim çevremde var, ben de buna tanıklık etmiştim diyebiliyor. Bir hikayeye dokundukça içinden farklı bir hikaye çıkıyor,bu da kitabı bitirene kadar elinizden düşürmüyor.
Emeğinize, ince düşüncenize ve kaleminize sağlık.
Daha nice kitaplarınıza Mehmet Yılmaz (Samsunlu)
Mehmet Yılmaz (Samsunlu)Mehmet Y.
Sevgili genç meslektaşım. Yazdıklarınızı mahcup bir şekilde gururla okudum. Yıllarca uğruna çabaladığınız öğretmenliğine kavuşmanız beni çok sevindirdi. Kitabın, bunun en değerli hediyesi olması ise gurur duymama sebep oldu.
Romandaki temel tezlerde aynı düşünmüş olmak da hayli güzeldi. Benim acı tecrübeler ve büyük hayal kırıklıklarının sonunda ulaştığım bu durağa, sizin böyle genç bir yaşta gelmiş olmanız çok güzel. Kendinizi o apartmanın bir sakini hissetmeniz de çok güzeldi. Ben yazdığım ya da okuduğum romanlarda, gerçeklik hissini çok önemsiyorum. Bir filmi izlemiş gibi hissetmek ve roman kahramanlarıyla gerçek hayatta tanışıp, karşılaşmış olmak fikri hoşuma gidiyor. Ayfer Tunç'u seviyor olmamda bunun da etkisi var. Akıcılığı ve beğeni için çok teşekkür ederim. Bir yazar için en güzel ödül, böyle geri dönüşler almaktır. İleride sizin de bir yazar olacağınızı hissediyorum... Sevgilerimle...