Ah, bu boşluk! Göğsümdeki bu korkunç boşluk! Yalnızca bir kez, yalnızca bir kez yüreğime bastırabilsem onu. Bu boşluğun doldurulabileceğini düşünüyorum çoğu zaman.
Sevmek denen şeyin rolü bu kadar insanı yakıp titretecek bir şey olursa, kendisi kim bilir neydi?
Belki bir gün kalbimi yormayan birine denk gelirim diye yaşıyorum...
İnsanlar gelmeleriyle boşluk dolduranları severler, gitmeleriyle boşluk yaratanlara aşık olurlar. Dün sabaha karşı kendimle konuştum. Ben hep kendime çıkan bir yokuştum. Yokuşun başında bir düşman vardı. Onu vurmaya gittim ve kendimle vuruştum.
-Özdemir ASAF
Tepeleme kitapla dolu rafları özenerek izledim. Kedere kızgınlığa deliliğe kapıldım. O kitapları hemen okumayı ,okunmadık tek bir kitap bırakmamayı kararlaştırdım. Düşüncem şuydu ki,onun öğrendiklerini ben de ögrensem ,arkadaşlık etmesine uygun biri olurum.