gökçe
@sserendipce
hep böyle kalacağım: acayip, biçimsiz bir karışım...
O denli yaraladılar ki beni, kitaplara sığındım, içime kapandım, kasabamdan kaçtım, ve bazen Camilla, onları gördüğümde aynı acıyı hissediyorum, o eski yara kanıyor...
Geride bıraktıklarınıza gelince, onlara yalan söyleyin çünkü onların duymak istediği gerçekler değildir...
...yürümeye başladım, tramvayların ve kentin insanın üstüne çığ gibi gelen dayanılmaz gürültüsüne kavuşmaktan hoşnuttum.
Hemen gelme Camilla; burada tek başıma oturup bu ender duyulan heyecana alışayım; zihnim eşsiz zerafetinin sonsuz yalnızlığında gezinirken yalnız bırak beni; bir süre için, açık gözlerle seni düşleyip açlığını çekmek istiyorum.
"Nefret ediyorum senden," dedi.
Hissettim nefretini. Kokusunu aldım, duydum hatta, ama sırıttım yine de. "Ediyorsundur umarım," dedim. "Çünkü senin nefretine mazhar olan birinin olumlu yanları pek çok olsa gerek."