Köşeyi dönmeden önce daima dönüp bakarlardı, çünkü anneleri pencerede olurdu ve onlara gülümser, el sallardı. Kızların durumları ne olursa olsun, annelerinin yüzünde gördükleri bu son gülüş, onlara güneş ışığı etkisi yapardı.
Hayatımız, der Pitagoras, Olimpiyat oyunlarında biriken büyük kalabalığa benzer: Kimileri oyunlarda ün kazanmak için bedenlerini işletirler; kimileri para kazanmak için satılık mallar getirirler; kimileri de, en kötüleri değildir onlar, başka çıkar düşünmeden her şeyin niçin, nasıl yapıldığına bakar, kendi hayatlarını anlamak ve düzenlemek için başkalarının hayatlarını seyrederler.