bu gürültü patırdı, bu masalar akakiy akakiyevç'in tuhafına gidiyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ama bu dünyada hiçbir şey sürekli değil; bu nedenle de neşe ikinci dakikada, birincikinden farklıdır; üçüncüde bir derece daha zayıflar, sonunda bütün bütün yok olur, eski durumumuza döneriz; suda genişleyen halkaların, sonunda suyun yüzeyiyle bir olup yitmesi gibi.
zavallı kalbimi dolduran duyguları anlatıp dertleşmek için birine ihtiyacım vardı ama o insanı bulamıyordum.
aksine; fitnat hanım kendi dünyası içinde, kendi gergefiyle, kendi dikişiyle öyle eğlenirdi ki, onları bırakıp bir misafirle konuşmak, söz bulmak için kendini zorlamak kendisi için âdeta işkenceydi.
ah, ölmek... ölmek ne büyük saadettir.