ya babası? ondan da nefret ediyordu; hiç durmadan çalışan annesinin aksine babası yaşamayı biliyordu
...
herkese karşı son derece sevimli, açık, keyifli olduğu halde bu davranışları hak eden tek kişi olan annesine karşı kapalı olduğu için de nefret ediyordu babasından.
ölelim dilba.
yaşayamadıklarımız için
yaşını unutan kalemimiz için
dudaklarını büken düşlerimiz için
sütten kesilmiş öpüşlerimiz için ölelim
Diljin Kovexî
oysa aşk -yani tutku dediğimiz şey- insan hayatının ufak bir kısımla sınırlıdır ve bu önemsiz, kısa zaman zarfında bile insanın ilgilenmesi icap eden, bundan misliyle önemli yığınla şey vardır ve aşk bunlardan sadece bir tanesidir...
doğrusunu söylemek gerekirse tüm bu aşk meşk meseleleri, aslında öyle sefil ve önemsiz noktalardır ki kahramanlıklarla dolu bir çağda yaşıyor olsaydık bırakın sürekli aşka kafa yormayı, bu kelimeyi ağzına alan bile olmazdı.