Hiç kimse tanrının bağışlamayacağı kadar günahkar olamazmış ama bunun için insanın nedamet getirip ruhu bomboş, her şeyi kabullenmeye hazır bir çocuğa dönüşmesi gerekmiş. 
Bardağın hep dolu tarafından bakarsan ileride hayatın o kadar da tozpembe olmadığını gördüğünde üzülürsün. Hüner, bardağa komple bakmakta bence. İnsanı olgunlaştıran tam da bu. Ne dolu görüp aşırı iyimser, ne de boş görüp karamsarlık. Gerçeği kabulleniştir bize lazım olan..
