Şaban
@st14
“İnsanları tanıyan yalnızlaşır...”
Uludağ Üniversitesi
213 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Yaşamak... Hayatın iyi geçmişse, sevdiklerin yanındaysa ne güzel şey yaşamak.. Ama ailenden en son sen kalmışsan, yapayalnızsan yaşamak biraz da ölmektir… Fugui yaptıklarının cezasını mı çekti yoksa yaşanacak mıydı bütün bu olanlar, bilemeyiz. Yalnız kendisi de farkında yaptıklarının ki aldığı hayvana verdiği isimden anlıyoruz bunu. Etkileyici bi kitaptı. “Herkesin okuduğu kitaplardan neden ben etkilenemiyorum" dediğim şu günlerde bu kitap yanılttı beni doğrusu. Başta söylediğimi yinelemek istiyorum. Sevdiklerin yanındaysa yaşamak, yaşamaktır..
Bir bir göçmüşlerse bu diyardan sevdiklerin işte o zaman yaşamak, ölmektir. Olan tüm her şeye anlam katan, onları anlamlı kılan veya katlanabilir kılan bu dert diyarını, sevdiklerimiz değil de nedir? Sevdiklerimizin kıymetini yaşarken bilelim…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Genelde bir kitap beni etkilemedikçe incelemede bulunmak istemiyorum. Açıkça söylemeliyim ki gerek içindeki alıntılarıyla, gerek hikayesiyle, gerek betimlemeleriyle beğenimi kazandı. Alıntılar kitaptan belki ama daha çok hayatın içinden. Akıcıydı ayrıca ve olay örgüsü bir sonraki okuma zamanımı iple çektirdi. Kitabı okumadan incelemelere göz gezdirenler olur düşüncesiyle spoiler vermek istemem yalnız ‘böyle olmamalıydı’ demek istiyorum. Genel… HayaT her zaman maalesef istediğimiz gibi ilerlemiyor. Oyuncu İpek Tuzcuoğlu’nun bir konuşmasına rast geldim tam da bu günlerde. Şöyle diyordu. “Kendinde bir ilerleme kaydeden herkes acılarla o yolda ilerliyor.” Ve devam ediyordu. “Mutlulukla olgunlaşan kimseyi görmedim.” O kadar doğru ki. Kitaba dönecek olursak ordaki karakterlerin hayatları başka başka. Hepsinin keşkeleri var. Bu bir kitap ve içindekiler sadece birer karakter ama acı aynı acı…
İmtihan aynı imtihan..
Eksiklikler, yaşanmamışlıklar hep aynı..
Deniyor ya, ‘eksik fazladan daha çok yer kaplıyor bazen.’ Elde hiç yokken hissedemediğin mahrumiyeti, elde edip kaybedince alıyor insan…
Hasılı; beğenerek okudum. Mutlaka okunması gerek diyorum:)
Puan vermedi
Bu kitabı okuyan herkesin zaten aklına ilk gelen Koronavirüs zamanları olacaktır. Herkesin bir virüsün etkisi altına girip, virüsün tüm dünyaya yayıldığı ve hızlıca öldürdüğünü düşünelim. Milyarlarca nüfusun 300-500 lere kadar indiği bir dünya…
Profesörün dünyada tek canlı insanın kendisinin kaldığını düşünecek kadar nüfusun azalması ve tek kaldığı süre zarfında tahammül seviyesinin zorlandığı dönem…
Sonu aslında bi yere bağlansa iyi olurdu, askıda kaldı gibi oldu fakat profesörün betimlemeleri güzeldi.
Okunabilir bence.
Puan vermedi
Kitabı okurken yer yer yazara dair yadırgadığım, bana farklı gelen düşünceleri olsa da genel olarak okurken beğendiğim bir kitap oldu. Ek olarak her ne kadar yadırgasam da bazen bazı kısımları, çoğu yerde de bakış açısını, düşüncelerini, toplumsal analizlerini çok beğendim. Bazı kitaplar vardır, okunduktan sonra nötr bir etki bırakır insanda. Ama bu eser için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Mutlaka okunmalı ve montaigne ile tanışılmalı.
İstifadeli okumalar :)
Puan vermedi
Kitapta Ahmed Yesevi anlatılıyor. İki farklı kanaldan anlatılıp sonunda kanal birleştirilmiş. Gayet güzel bi çalışma. Emeği geçenler sağolsun. Yalnız okurken hep Yusuf Hemedani ile Ahmed Yesevi karşılaşmasını bekledim. Nihayet o kısım geldi. Ben aralarında muhabbet merkezli can alıcı konuşmalar, diyaloglar bekledim. Fakat hiç de öyle konuşmalara yer verilmemiş. Bir de Ahmed Yesevi’yi şiirleriyle biliyoruz ama şiirleri çok azdı. Divan-ı hikmetteki 100 ü geçgin şiirden sadece 3-5 tanesi vardı. Onu anlatan bir kitapta daha fazla yer verilse daha iyi olurdu sanki. Ama güzel olarak da şunu söyleyebilirim . Kitap sadece sonu için bile okunabilir. Finali güzeldi. Anlatım da güzel. O kadar saçma kitap varken en azından güzel bir insan anlatılıyor. Okunabilir.
