Arda Orçun
@stealer
Bir dönem romanıEdebiyat
Sabahattin Ali'nin ikinci romanı olan İçimizdeki Şeytan yazıldığı dönemin İstanbulunda geçen akış olarak bir aşk romanı olmasına rağmen bence döneminde yaşanmış belli bir ideolojiye karşı yazılmış bir eleştiri (hatta taşlama bile denebilir) eseri.
İncelemenin bundan sonrası küçük spoiler içerebilir.
Hikayemiz, baş kahramanlarımızdan olan Ömer'in vapurda Macide isimli uzaktan akrabası bir genç kızı görüp, ona ilk görüşte aşık olmasıyla başlar. Ömer'in Macideyi elde etme çabaları ve elde edişiyle kitap bize bir çok yeni karakter sunmaya başlıyor. Yazarın bence bu kitapta yaptığı en güçlü şey karakterlerin duygu ve düşüncelerini en saf en temiz haliyle ama süslü bir Türkçeyle çok düzgün bir biçimde anlatması. Kitapta bazen Ömer'in bazen Macide'nin düşüncelerinde kayboluyorsunuz. Bu yönden bakıldığı zaman yazarın çok iyi bir psikolojik roman da yazmış olduğu söylenebilir.
Kitaptaki bir diğer güçlü yan ise, dönem İstanbulunun tasviri ve dönem insanlarının yaşadığı ekonomik, sosyolojik sorunları çok iyi aktarması. İstanbul'da yaşıyor ve biraz da İstanbul meraklısı bir okur iseniz kitap sizi o dönem İstanbul sokaklarında koşturuyor, gezdiriyor, halkın sorunları ile düşündürüyor.
Gariptir 80 sene önce yazılmış bir roman olmasına rağmen kitaptaki her karakter bugün hala öykülerini değiştirerek hayatlarımızda olmaya devam ediyorlar. Ben okurken her karakteri kendi hayatımdaki insanlarla eşleştirebildigimi görünce şaşırdım.
Velhasıl kelam kitabın da okura aşılamaya çalıştığı gibi, hepimizin içinde bir şeytan, biraz kötülük mevcuttur. Bazen Ömer gibi dengesiz, bazen Macide kadar düşüncesiz, bazen Macide olmasa Ömer'i iplemeyecek Bedri kadar, bazen ise Veznedar kadar bıkkın şeytanî duygular hepimizin içinde bulunur.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Dağdan inen ZerdüştFelsefe
İlk kez bir kitap incelemesi yapacağım için sürç-i lisan edersem affola. Bu kitabi ikinci kez okuyaraktan yazıyorum bu incelemeyi ilk okumamı iş bankasinin çıkardığı ceviriden yapmıştım. Zayıf bir çeviri olduğu için panama yayınlarından çıkan ceviriye bir şans verdim. Pek bir farkları olduğunu düşünmüyorum ikisi de zayıf çeviriler. Bu konu yüzünden yayın evlerine yahut çevirmenlere kizamayiz metinin orijinal hali hadsburg almancasi denilen bir almanca kullanıyor (hadsburg almancasi bizim Osmanlı Türkçesine benziyor) bu sebepten günümüz modern diline cevirmesi apayrı bir güçlük getiriyor. En yakın zamanda orijinal metini elime geçince orijinal metininden bir okuma yapmayı düşünüyorum.
Kitap Nietzschenin yazdığı bir kutsal kitap gibi, yapı olarak incile çok fazla benziyor. Şiirsel, hikayelestirme tarzı ile bir şeyler anlatmaya çalışıyor. Anlattığı konular çok çok derin konular. İlk okuma yaptığım zaman 300 sayfayi yaklaşık 7 günde bitirmiştim anlamasi çok güç çünkü. Bazi cümleleri aforizmalari iki kez okumak zorunda kalıyorsunuz. Nietzschenin yazdığı son eser olarak geçen bu eseri okumak için, Nietzscheyi çok iyi anlamak gerekiyor. Bunun icin ise önceden yazdığı eserleri okuyup, felsefesini anlamak gerekiyor. Ben ikinci okumamı bunu yaptıktan sonra yaptığım için daha rahat bir okuma ve anlama deneyimi elde ettim.
Kitap ne insanlarin abarttiği kadar hayat değiştiren, ne de insanların yerdiği bir kadar kötü bir kitap. Yapısı ve anlatının derinliği yüzünden güçlükle anlaşılan bir düşünseli.
Kitapta dagdan inen bir Zerdüşt öncelikle bir şehire giderek "ustinsan" tanımını yaparak enginligini anlatmaya başlar. Kitap ise bunun etrafında şekillenen olaylarla size aforizmalar ve metaforlar icinde yüzdürür.
Gözünüzü kapatıp bir sayfa ve seçtiğiniz sayfadan bir cümle