Hem steampunk türünde bir eser olması, hem
Seattle'da geçmesi hem de Mike Mignola tarafindan tavsiye edilmesi sebebiyle heyecanla aldığım ve maalesef okurken çok sıkıldığım bir kitap oldu. Kitabın sonunu getiremedim, sanırım bu bir seriymiş ama seriye devam etmeyi hiç düşünmüyorum.
Çok güzel bir çalışma olmuş. Yazar Gizem Cengiz'e bu çalışma için teşekkür ediyorum. Steampunk alanında bu kitap gibi Türkçe kaynakların artması dileğiyle.
Reklam
Beklentinin altı bir son
Çok güzel gidiyordu.Viktorya dönemi ve polisiye,en sevdiğim ilk 5 kategorisine girer,bu yüzden kitabı tesadüfen bulunca altın bulmuş gibi sevinmiştim.AMA,son 30 sayfada,yani katilin açıklandığı kısımda yazar maalesef ki s*çmış,birde üstüne sıvamış.Katilin kim olduğunu eğer true crime belgesellerinde aşinaysanız tahmin etmek zor değil.Sıkıntı orda da değil zaten,bu kadar kendini "adamış" ve nispeten zeki bir katilin o şırınga hatasını yapması okurken patlattı beni şahsen.Gerçek bir kişiye dayandığı ve katil asla bulunamadığı için daha gerçekçi işlenmesini isterdim.Steampunk ve bilim kurgu ağırlaşmış sona doğru ki bu Viktorya döneminde oldukça zor bir durum.Ama genel olarak güzeldi,atmosferi ve betimlemeleri kolayca hayal edebiliyorsunuz,Audrey Rose ve Thomas'ın ilişkisi hoş,romantizmin dozunda olduğunu düşünüyorum.Yine de diğer kitapları okuyup okumama konusunda kararsızım,yazarla kaçıngan bağlanma yaşıyorum şuan. :P
İhsan Oktay Anar’ın 1996 yılında yayımlanan ikinci romanı Kitab-ül Hiyel, Osmanlı İmparatorluğu'nun tarihsel atmosferinde geçen, hayal gücüyle bezeli bir anlatıdır. Eserde, "hiyel" yani mekanik sanatına tutkuyla bağlanmış üç mucidin Yafes Çelebi, Kara Calud ve Üzeyir Bey hikâyeleri anlatılır.
Kitab-ül Hiyel, üç bölümden oluşur ve her bölüm, bir mucidin hayatını ve icatlarını merkezine alır. Yafes Çelebi, hikâyenin başlangıcında yer alır ve mekanik aletler üzerine çalışmalarıyla tanınır. Onun öğrencisi Kara Calud, ustasının izinden giderek kendi icatlarını geliştirir. Son olarak, Kara Calud'un evlat edindiği Üzeyir Bey, devridaim makinesiyle sonsuz enerji üretme hayalini gerçekleştirmeye çalışır. Bu üç karakterin hikâyeleri, usta-çırak ilişkisiyle birbirine bağlanır ve Osmanlı döneminin III. Selim'den II. Meşrutiyet'e kadar uzanan zaman diliminde geçer.
Anar, romanında geleneksel Doğu anlatı tekniklerinden "çerçeve hikâye" yöntemini kullanır. Anlatıcı, meddah tarzında, "Râviyân-ı ahbâr ve nâkılân-ı âsâr..." gibi ifadelerle hikâyeleri sunar. Bu anlatım tarzı, Dede Korkut Hikâyeleri ve Binbir Gece Masalları'na benzerlik gösterir.
Roman, mekanik biliminin sınırlarını zorlayan icatları ve bu icatların mucitleri aracılığıyla insanın doğaya hükmetme arzusunu, hırslarını ve hayal gücünü işler. Ayrıca, tarihsel gerçeklik ile kurgu arasındaki ince çizgide, alternatif tarih ve steampunk unsurlarını barındırır.
Kitab-ül Hiyel, sadece metinle değil, aynı zamanda çizimlerle de zenginleştirilmiştir. Bu çizimler, mucitlerin tasarladığı mekanik aletleri ve makineleri görselleştirerek okuyucunun hayal gücünü destekler. Kitap, bu yönüyle sadece edebi bir eser değil, aynı zamanda görsel bir şölen sunar.
Yaklaşık 15 yıldır kitap yazan tarzı hep aynı olan bir yazarın 2025 yılı steampunk bir versiyonunda yazdığı ilginç bir fantastik kitaptı. Simyanın sihrin nasıl çalıştığı ve olay örgüsü de açıklayıcıydı. Biraz buruk biraz ilgiçti. Son 15 yılın popüler yazarları gibi geyliği eksik etmemiş. Sanki içinde gey lezbiyen olmadan kitap yazamıyorlar gibi illa bunu kitapta bir yere sokuşturuyorlar ancak bu kitapta o kadar da göze sokulmamıştı. Yazmak var yazmak var işte. Böyle iyi bir eser gözardı edilip Babil gibi ne anlattığı belli olmayan zayıf işlenmiş kitaplara ödül verenlerin de hangi mantıkla karar verdiği tartışılır
STEAMPUNK EVREN HARİKASI
Prestijj'in sitesini gezerken şansa keşfettiğim çizgi roman. İyi ki görmüşüm de almışım, konusu kapaktan da görüldüğü gibi mekanik uzuvlara sahip bir kadının nasıl bu hale geldiği, kim tarafından yaratıldığını bulma hikayesi.
Meraktan da çok intikam amacı güdüyor.
Steampunk-fantastik bir evrende geçmesi ayrı güzel.
Konusundan da öte çizimlerşi o kadar iyi ki her sayfada ayrı ayrı hayranlık duyup, uzun uzun çizimlere baktım.
Tüm seriyi toplamak istek yerine görev oldu benim için.
Reklam
Reklam