Merve
@stellans
Şu anda okuduğu kitap
Kimi zaman insan doğanın coşkusuna, geçip giden bulutların ya da güneşin pırıltıları içinde akan suyun rengine kaptırır kendini ve memnundur o an, dünya güzeldir çünkü. Mutludur dünyadaki bu salt varoluşu için, bir çiçeğe bakmaya, tomurcuklarına dokunmaya izni olduğu için müteşekkirdir. Bazen eline alıp ikiye böldüğü bir mantar da çok güzel olabilir ya da ıslak bir kütükten koparıp parmakları arasında ufaladığı çürümüş bir ağaç parçası.
Daha önce hiç farkında olmadığı kadar farkında şimdi insanın yaptığı ya da yapmadığı "şey"in nihai olduğunun, her hatanın ya da her ihmalin ve evet, burada oturmanın bile bir tekrarının, telafisinin olmadığının ve bunun durdurulamayacak bir şekilde süregittiğinin…
İnsan yorgunsa eğer ve ertesi sabah uyanması için bir sebebi varsa yaşam ne güzeldir diye düşünüyor. Bu bilgiye nadiren sahiptir insan, her seferinde boş, beyhude bir varoluşa uyanır, bazen buna uzun süre katlanamayacağını düşünür.
Zaman zaman kendini çok çaresiz hissedebilir, masanın üzerine yığılabilir ya da bazen başını alıp duvarlara çarpmak isteyebilir, düşündüğü ne varsa parçalanıp gitsin diye, fakat en sonunda bir an gelir ve uyku bastırır; her şeye galip gelen düşüncelerimizden ve çaresizliklerimizden daha güçlüdür uyku, sıkıntılarımızın tümünü kolayca bir kenara iter, böylece ölümcül düşünceler silinir gider.
Puan vermedi·160 syf.·
Beğendi
·4 günde okudu
·2026 6. kitabı
