Sadece hastalık zamanlarında kendi üzerimizdeki hâkimiyetimizin ne denli az olduğunu fark ederiz. Hastalık, uzuvlarımızı bağımsız kılar ve sonuna kadar onların kölesi haline geliriz. Hastalık bilinçliliğin organik hali ve ruhun bedende kaybolmasıdır.
Bütün büyük dini dönüşümler yaşamın anlamsızlığının birdenbire farkına varmaktan doğar. Hiçbir şey varoluş boşluğunun bu aniden gelen korkusundan daha etkileyici ve dokunaklı olamaz.