Baya gerçek olayları konu alan bir seri
Bu kitabı okurken kitaptaki şeyleri yapay zekaya sorun çünkü göreceksiniz ki o mükemmel ütopya İsveç hiç de öyle bir yer değilmiş. Arkadaşıma anlattım İsveçte de mi Müge Anlı olayları oluyormuş dedi. Yemin ediyorum öyle. Yazarın yazdığı şeylerin %60ı gerçeklik payı içeriyor yani. Kesinlikle ilk kitaptan çok daha iyiydi. Çünkü Lisbethin geçmişini görüyoruz. Benim çok sevdiğim bir karakter kendisi. Mikaelle olan ilişkisini de seviyorum. İlk kitapta Lisbeth onu kurtarıyordu bu sefer de Mikeal Lisbethi kurtarıyor. Polislerin de bi b yaradığı yoktu valla. Hiç sevmedim o salak polisleri.
Aradan geçen 13 yıl sonra seriye devam etmenin mutluluğuyla başladım. Orjinal üçlemenin peşinden yeni bir üçleme haberi aldığımda seri bitmeden elime almam diye bekledim. Tabi ki ilk seri gibi olmasını beklemiyordum ama eski bir arkadaşla karşılaşmanın tadı bir başkadır. İkonik kahramanımız ilk kitapta varla yok arası gibiydi bakalım seri devam ederken daha neler peşinde koşacak..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu kitabı okurken aslında insanlığın en karanlık dehlizlerinde, kadına yönelik küresel ve sistematik şiddetin anatomisinde yürüdüm. Dışarıdan bakıldığında son derece saygın, güçlü ve köklü görünen devasa bir ailenin, kendi içinde nasıl çürüdüğünü ve ne büyük canavarlıklar sakladığını okumak tüylerimi ürpertti. Bir çocuğun en güvende olması gereken ebeveynlerinden korunmak zorunda kalması, o duvarların arkasındaki iğrenç sırlar bu hayatta tanık olunabilecek en büyük trajedilerden biri.
İşte toplumun ve bu büyük ailenin kadını her alanda baskılayan ikiyüzlü düzenine karşı Lisbeth Salander, dahi zekasıyla muazzam bir başkaldırı temsil ediyor. Alıştığımız o "kurban" rollerini elinin tersiyle iterek, o karanlık geçmişin ve katillerin hesabını kendi yöntemleriyle soruyor.
Tabii ki bu devasa gizemi aydınlatırken Mikael Blomkvist’in sarsılmaz gazetecilik inadını ve araştırmacı başarısını da göz ardı edemeyiz. Mikael’in kadınlara karşı o doyumsuz ve bencil zaafları karakterinin eleştirdiğim bir yönü olsa da, adalet arayışındaki emeği yadsınamaz. Bu iki karakter bir araya geldiğinde durdurulamaz, birbirini tamamlayan muazzam bir güç oluşturuyorlar. Hikayeyi asıl sırtlayan da zaten bu ortak zekanın başarısı.
Bu kitap sadece bir cinayet çözme hikayesi değil; büyük ailelerin, güçlü kurumların maskelerini düşüren ve toplumsal kirleri Salander ile Mikael'in o unutulmaz iş birliğiyle yüzümüze çarpan sarsıcı bir başyapıt.Bence şans verilmesi gereken bir eser.
4 günde okudum sanırım. Biraz ağır bir dili var ama sürekleyici bir kitap özellikle cinayeti çözmeye başladıkları kısımlar çok sürükleyiciydi. En sevdiğim şey kurgunun noktası noktasına kadar kusursuzca düşünülerek yazılmasıydı. Karakterlerin motivasyonunu anlayabiliyorsunuz yani ve neden böyle davranmış ki demiyorsunuz. Veya bu karakterler kurgu yürüsün diye akılsız piyonlar değil. Yazar için özellikle yabancı forumlarda çok fazla misogynistic yani kadın düşmanı olduğu yorumunu gördüm. Feministleri de çok ikiye ayıran bir kitapmış. Cinayetlerin anlatılışı biraz rahatsız edici ve cinsel saldırı içeren bir kitap bu. Ben de oraları hızlı hızlı okuyup geçtim açıkçası. He bunlar o suçluların yanına kar kalmıyor diyebilirim ama rahatsız oluyorsunuz tabiki. Belki de öyle olması gerekiyor bilmiyorum. Çünkü şunu fark ettim ki twitterda her gün böyle haber başlığı görüyorum ama sadece bir başlık okumak insanı bu kadar rahatsız etmiyor. İçerik olarak okuyunca sanki o anları düşünmek sanırım insanda daha çok empati yapmasını tetikliyor. Ki ana karakterlerimizden biri de ona karşı yapılan baskıları aşan bir kadın zaten. Ben serinin devamını da okumayı düşünüyorum.
Merak ile Yorgunluk Arasında Kalan Bir Devam Kitabı1000Kitap
Stieg Larsson’un Ejderha Dövmeli Kız ile açtığı Millennium serisi, ilk kitabıyla bende oldukça güçlü bir etki bırakmıştı. Kitabı fiziksel olarak okumamış, dinleyerek tüketmiştim; buna rağmen kurgunun sertliği, karakterlerin derinliği ve olay örgüsünün merak duygusunu diri tutan yapısı beni serinin devamına taşımaya yetmişti. Bu nedenle serinin ikinci kitabı olan Ateşle Oynayan Kız’a başlarken beklentim doğal olarak yüksekti. Ne var ki bu ikinci kitap, ilk kitabın bıraktığı o yoğun etkiyi aynı kuvvette sürdüremedi.
Öncelikle şunu söylemem gerekir: Bu seri bana göre dinlemeye çok uygun bir seri değil. İlk kitapta da yer yer bunu hissetmiştim; fakat orada hikâyenin gücü, anlatımın ağırlığını taşıyordu. Ateşle Oynayan Kız’da ise aynı şeyi söylemek güç. Roman, özellikle bazı bölümlerde gereğinden fazla genişliyor; anlatı ilerlemek yerine sanki kendi etrafında dönmeye başlıyor. Bir noktadan sonra okur ya da benim deneyimimde dinleyici, olayın nereye varacağını merak etmekten çok, “artık biraz ilerlese” hissine kapılıyor. Bu da kitabın ritmini zayıflatıyor.
Kitabın en temel açmazı, merak duygusunu canlı tutmasına rağmen bunu her zaman güçlü bir sürükleyiciliğe dönüştürememesi. Bazı bölümlerde anlatılanların romanın bütününe ne kadar hizmet ettiğini sorgularken buldum kendimi. Karakterler, olaylar ve ayrıntılar çoğaldıkça hikâyenin merkezi de zaman zaman bulanıklaşıyor. Özellikle dinleme deneyiminde bu dağınıklık daha belirgin hale geliyor; çünkü metin, okurun geri dönüp bağlantıları kontrol edebileceği türden sakin ve temiz bir akış sunmuyor.
Buna rağmen kitabı bütünüyle başarısız ya da etkisiz bulduğumu da söyleyemem. Larsson’un kurduğu dünyanın sert, karanlık ve rahatsız edici atmosferi hâlâ kendisini hissettiriyor. Özellikle Lisbeth Salander karakterinin taşıdığı
EFSANE…
Bu zamana kadar nasıl gözümden kaçmış,inanılır gibi değil.Gerçekten Polisiye Roman tanımının açıklaması bu kitap.Karakterlerin her özelliği en ince ayrıntısına kadar aktarılmış.Okurken olayı yaşatıyor resmen.Sayfa sayısı daha 200’e ulaştığımda akabinde 2.kitabı tereddütsüz siparişini verdim.