Ve bu yürek artık cansız, sevinçler akmıyor ondan artık, gözlerim kuru ve cana can katan gözyaşlarıyla artık esenlenmeyen duyularım korkuyla alnımı kırıştırıyor. Çok acı çekiyorum, zira hayatımın tek hazzını, çevremde dünyalar yarattığım can veren kutsal gücü yitirdim.
öyle katil olunmaz müphem. kavganı da anlarım, telaşını da. hatta gelip kollarıma sığınışını da. ama öyle katil olunmaz. vurduğun yerlerin yıkılışını izlemekle olmaz. bir izah dahi yok ki geçtiğin