s e h e r
@stippo
Yaralar vardır hayatta , ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkla yiyen, kemiren yaralar.
Reklam
Mühtiş... Mis gibi öyküler mis. Kaybedersin kendini her satırında, kitabımın her sayfasında kendimden bir şeyler bulmuşum, altını çizmişim. Her sayfası dolu dolu. Yazarla tanışma kitabım ama kesinlikle diğer kitaplarını da okuyacağım. Neden bu kadar geç kalmışım diye bir miktar üzüldüm açıkçası. Yeni tanıştığım yazarların güzelliklerini gördükçe çok mutlu oluyorum. Tavsiyemdir, oturur bir nefeste okursunuz kitabı.
Ne diyeyim, huzur tuhaf şey arkadaş, ancak kaybedecek bir şeyin kalmadığında gelip seni buluyor.
Herkes o kadar birbirinin aynısı ki, gelenler gidenleri ya da gidenler gelenleri aratmıyor. Galiba bu yüzden, kalabalığın yalnızlıktan bir farkı yok.
Reklam