Sky
@storm0fsky
43 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
O kadar benlik bir kitaptı ki bayıldım. Dark romance okumaya başlamak isteyenler ya da kafam dağılsın bir dark romance okuyayım diyenler için çok iyi bir seçenek. Beklediğimden de akıcı bir şekilde ilerledi. Yazımı ne çok sade ne de betimlemelere boğulmuştu, bir dark romance için kıvamındaydı. Kitabın ilk yarısı benim için olaylı ama olaysız geçti ama ikinci yarısı çook iyiydi. Bayıldım. Karakterlerin arasındaki çekim, kaoslar, gizemler… Kitap boyunca en çok hoşuma giden şey ise Lucas ve Hera karakterlerinin tamamen birbirlerinin yansımaları olmalarıydı. Acıları, korkuları, hissettikleri hatta yara izleri bile… birbirlerine bu kadar benzemeleri ve onların da bunu yavaş yavaş keşfetmesini çok beğendim. Hera karakteri dışarıdan bakıldığında şöyle döverim böyle keserim karakteri gibi gözüksede içten içe o kadar yaralıydı ki. Duygusuz bir hayatın içine atılmış ve hissetmeyi bile Lucas ile öğrendi. Karakter gelişimi denir mi bilmiyorum ama karakterlerin kendilerini tanıması ve kendinlerini tanımaya birbirleriyle izin vermeleri çok güzeldi. Hemen ikinci kitabı istiyorum ben Lucas ve Hera’mı okumak istiyorum
SPOILERSIZ
Bu serinin her kitabına direkt olarak kafamdan 10 puan vererek başladığımı fark ettim. Hani ilk sayfadan son sayfaya kadar beni sıkmadan, her türlü duygu barındırarak öyle bir ilerliyor ki başka puan vermeyi düşünmedim bile.
Üçüncü kitap kelimenin tam anlamıyla bomba gibiydi. Çoğu sırrın ortaya çıktığı, olayların görmediğimiz yüzünün anlatıldığı o kitaptı. Kalp kırıklarım ve yüzümde buruk bir gülümsemeyle okudum çoğu sayfasını.
Karakterlere o kadar bağlandım ki şimdiden onlara nasıl veda edeceğim derdindeyim tamamen. Özellikle Bronz’a o kadar üzülüyorum ki bu adam bunca şeyi nasıl yaşadı nasıl dayandı onu düşünüp duruyorum. Üçüncü kitapta yan karakterlerden de uzun kısa fark etmeksizisin kısımlar okumak çok hoşuma gitti. Hepsinin bir hikayesi, birbirlerine çıkan yolları vardı.
Ama ben en çok ne kadar spoiler yemiş olursam olayım o olayları okurken hiç bilmiyormuşum gibi beni şaşırtmasına, üzmesine bayıldım. Hani ne olacağını biliyorum, kendimi hazırlıyorum ama okurken darmadağın oluyorum ve bence bu çok büyük bir artıydı.
Bu kitabı okurken diğer iki kitapta okuduğumuz hiçbir detay boşuna değilmiş dedim. Beni sonuna kadar tatmin etti, beklediğim her şeyi bana verdi. Bıraksanız satırlarca övecek gibi hissediyorum kendimi. İyi ki bu seriyle tanıştım bu yıl okuduğum en iyi 3 seri arasında
Kafam allak bullak olmuş durumda. His’ın unuttuğu kısımlar, yaşanmamış gibi davrandığı yerler öyle bir anlatılmıştı ki His’le aynı zihni paylaşıyormuşuz gibi hissediyorum. Kafamda aynı boşluk, aynı karışıklık mevcut. Ne diyebilirim ki gerçekten nutkum tutuldu.
Bu seride kimseye güvenemeyeceğimi tekrar tekrar anladım. Bütün karakterler matruşka gibi. Başta karakterlerin bazı hareketleri uçarı mı acaba diye düşünürken öğrendiğim bilgiler benim kafamda o kısımları yerine oturttu.
Kitap dolu doluydu ama asıl olayın üçüncü kitapta olduğu çok belli. Bu seriyi arka arkaya okumak inanılmaz keyifli. Her ne kadar kahrolmaktan yataklara düşsem de aldığım keyfin yanında hiçbir şey. Daha üçüncü kitabı okumadan ben dördüncüyü nasıl bekleyeceğim derdine düştüm. Çünkü kitaplar öyle yerlerde bitiyor ki şimdi ne olacak diye düşünmekten kendini alamıyor insan.
İkinci kitabı ilkinden de çok sevdim, bütün karakterlerin bir hikayesi var ve hepsinin hikayede kilit noktaları var bence. Düşünülmüş, insanı şaşırtmayı seven bir kitaptı bayıldım kendilerine
Ben Özge’nin yazım diline aşıkmışım bunu fark ettim. Bana istediğim her şeyi sıkmadan, akıcılığı bozmadan vermeyi başarıyor. Kitabı o kadar çok post-itledim ki bir noktada ben Bronz’u okumadım Bronz beni okudu.
Sayfalar ilerledikçe fark ettim ki kitapta kimseye güvenemeyeceğim. Şimdi ne söylesem spoiler olurmuş gibi geliyor ama Hisar’ın söyleyeceği yalana ilk kendini inandırıp o yalanı yaşaması benim çok hoşuma gitti. Okuduğum her şeyi sorguladım o yüzden. Özge bence ters köşe olayını çok iyi yapıyor, okuyucuyu şaşırtmayı biliyor.
Ben spoiler yememiş, yesem bile unutmuş bir kesimden olduğum için kendimi aşırı şanslı hissediyorum. Hani şu ilk kitap bile evet Bronz artık benim favori serilerimden biri dedirtti bana. Okurken çok kahrolup ağlayacağım buna eminim ama senin için her şeye değer
Ben Hisar’ın annesine çok sinirliyim gerçekten yani o kadının saf kötü olduğunu düşünüyorum, yanlış düşünüyorsam da umrumda değil. Ben karakterlerle çok fazla empati yapar ve anlamaya çalışırım ama bu kadında onu bile yapmak istemiyorum. Her şeyin suçlusu Haris ama bütün acıyı sevgisizliği çeken His oldu ya. Gerçekten uzun bir süre bu siniri overthinkleyeceğim çünkü His’e üzülmekten kafayı yedim.
Neyse kısaca bayıldım kitaba. Sonu öyle bir yerde bitti ki direkt ikinci kitaba başlıyorum başlamazsam ne uyuyabilirim ne başka bir şey yapabilirim.
Tam yaz aylarında okumalık çerezlik abimin en yakın arkadaşı/en yakın arkadaşımın kız kardeşi konulu o kitaptı. Ne yalan söyleyeyim kölesiyim bu tropeun. Kitabın konusu, gidişatı uzamaya çok meyilliydi keşke yazar 100 sayfa daha yazsaydı onu da keyifle, tadını çıkarta çıkarta okurdum. Kısa bir kitap olduğu için tam beklediğim gibi ilerledi olaylar. Okurken beni hiç yormadı bu yüzden tek oturuşta çok rahat bitirilirdi. Gerçekten o kadar doyamamışım ki onlara yazar keşke uzatsaydı diyorum yine. Karakterleri çok sevdim. İlişkileri tatlıydı, birbirlerine iyi gelen safe bir ilişkiye sahiplerdi. Çiftlik ortamı da kitaba sıcacık bir hava katmıştı. Benim en çok hoşuma giden de sanırım ilişkilerinin sorunsuz ilerleyişi oldu. Kitapla ilgili kısalığı dışında yakınabileceğim bir şey göremiyorum. Okurken keyif alınacak, rs’den kurtarıcı bir romcomdu. Yazarın diğer kitaplarını da baya merak ediyorum. Özellikle Emmy’nin abisi Gus… Onun kitabını çok beğeneceğimi hissediyorum. Hem bekar ebeveyn, hem de kiminle olacağını bildiğim için o ikilinin dinamiği beni çok heyecanlandırıyor. Uzun lafın kısası bu yazarın çıkacak diğer kitaplarını da toplarım, kısa beni yormayan kitapları kaçırmam.
