storyofreader
@storyofreader
Şu anda okuduğu kitap
"Zaman, hiç sezdirmeksizin ve hiç acı vermeden akıp gidiveriyordu. Oysa gerçekte aman vermeyen bir nesneydi zaman denen şey."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Gılgamış isminin anlamı "her şeyi bilen, gören" demek. Peki kim bu Gilgameş? M.Ö. 2700'lü yıllarda yaşadığı düşünülen, tufandan sonra kurulan beş şehirden biri olan Uruk şehrinin kralı. 126 yıl yaşamış. Halkı için çalışmış, sevilen, akıllı, bilgili, şeref düşkünü, acımasız biri. Soyu göz önüne getirildiğinde yarı Tanrı bir kral.
Önemli bir tarihçi olan M. İlmiye Çığ yaptığı araştırma ile kitap haline getirdiği ve günümüz kadın gerçekliğinin tarihsel boyutuyla ele almak açısından önemli bir eserdir. İyilik ve kötülüğün ilkel boyutlu olarak geçirdiği evrimi sorgulamamıza yardımcı olan önemli bir mittir.
Tarihte bilinen en eski kahraman Gilgameş ve onun ölümüne kankası Enkidu’nun maceraları, Mezopotamya’nın kırmızı kolay işlenen kil tabletleri üzerine çivi yazısıyla işlenmiş ve Gilgameş bir anlamda aradığı ölümsüzlüğe yazı sayesinde kavuşmuş.
Bu destanı özel kılan yanı sadece ilk destan olması değil, Gilgameş’in ölümsüzlüğün formülünü ararken karşılaştığı Utanapiştim’in ona anlattığı ‘Tufan’ macerası. Utanapiştim yaptığı büyük bir gemi ile 6 gün süren bir tufandan kurtulmayı başarıyor ve 7. gün Nizir Dağı denen yerde gemi karaya oturuyor. Bu macera sonucunda Utanapiştim’e ölümsüzlük veriliyor. 1872'de bir konferansta açıklanan Tufan hikayesi dinleyicileri müthiş heyecanlandırdı. Çünkü ancak Tevrat’ta Tanrı tarafından yazdırılmış olduğuna inanılan bu olay, nasıl olur da bir tablette bulunabilirdi?
Nuh Tufanı hâlâ gizemini koruyor ama bu da güzel hikaye!
Sümerolog Muazzez İlmiye Çığ derin tarihi bilgisiyle ilk kahramanımız Gılgameş’i elde ettiği tabletler ve yazıtlar aracılığıyla ele almış. M. İlmiye Çığ, orijinali nazım olan destanı nesir şeklinde yazarak hem tüm anlatıları birbirine bağlamış hem de daha anlaşılır kılmış.
İş Bankası Yayınları'ndan çıkan Gılgamış
"Bütün varlıkları yaratanlar, yaşamı ve ölümü birlikte vermişler. Her nesnenin bir var oluşu, bir yok oluşu var. İnsanın da öyle. Elden ne gelir?"
Bazı kitapları siz seçmezsiniz, o kitaplar sizi seçer. Kitapçıya girdiğimde aklımdaki bambaşka bir eseri ararken o karmaşanın içerisinde kuytu köşede kalmış bir kitap bana göz kırpıyordu. O kitap Nil Sakman'ın "Süreyya"sı idi. "Süreyya"yı duyup bilmeyi bir kenara bırakın Nil Sakman'ı da bilmezdim, tanımazdım. Ama bu kitap bana sesleniyordu. Onu görmem için sanki bir anda sahneye çıkmıştı. Ama iyi ki çıkmış. Sayesinde hem yeni bir kalemle tanıştım hem de hayran kaldığım bir kitap daha oldu.
Bir süre sonra okuduğumuz kitapların ayrıntılarını unutuyoruz, bize kalan okuma sırasında yaşadığımız duygular oluyor çoğu zaman. Kendi yaşamımı da sorgulamama yol açtığı için ayrıca sevdim kitabı. Çocukluğundan itibaren farklı, sessiz. Annesinin eleştirilerinden kurtulamayan, herkes gibi olamayan, ne annesine ne de kardeşine benzemeyen Süreyya. Ne çok cümlede kendimle karşı karşıya geldim. Sayfayı kapatıp ne çok düşündüm bunu. İçimdeki kural tanımazı, kendi medusamı, kurdele niyetine, ibrişim niyetine örgülü saçlarımın arasına kattığım yılanları, denizimi, dehlizimi, ana yadigarı büyülerimi, içimde vurup duran davulları, bozkır dikenlerinden büküp büküp süslediğim başımı izledim kitap boyunca.
Günlük hayatında sessizliği tercih eden Süreyya iç dünyasında bangır bangır hiç susmadan konuşuyor. Bu sesler içinde susmadıkça da yapabileceği en iyi şeyi yapıyor. Yazıyor. Yazdıkça suskunlaşıyor, suskunlaştıkça deliriyor. Anlatının ritmine kaptırdım kendimi, Süreyya'nın zihninin dehlizlerinde ve geçmişinde onunla birlikte gezindim. Süreyya'nın iç sesi ile yazmış tüm romanı Nil Sakman. Kitabın başlarında hangi ses Süreyya'nın hangi ses yazarın karıştırıyor okuyucu. Yazarın bilinç akışını ustalıkla kullandığını anladığınız anda romanda kurgu aramaktan vazgeçiyorsunuz.
"Sen de kendine bir dünya kurmalıydın Süreyya. Yurdunu bulamayacağın en başından belliydi."
