storyofreader
@storyofreader
Şu anda okuduğu kitap
“Çünkü her ne kadar bir yabancının hikayesini anlatmak istesek de eninde sonunda hep kendi hikayemizi anlatırız.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Bir keresinde kayboldum. Altı ya da yedi yaşındaydım.” diye basit bir cümleyle başlıyor kitap. Yine böyle basit ve kısa cümlelerle devam ediyor ve yazar zor olanı başarıp bu basitliği hayranlık uyandıracak bir derinlik ve metaforlarla birleştiriyor.
Yazar adayı baş karakterimizin hem dokuz yaşına, hem de şu anına tanıklık ediyoruz. Yoksa aslında tanıklık ettiğimiz o değil de çevresi mi?
Hayatta yolunu kaybetmeyi okuyoruz Zambra’dan. Ev en başta çocukluğumuz, kurduğumuz ilk bağlar, gözümüze korkunç görünen dışarının güvensizliğine inat sıcaklık, güven, sığınma. Çocukluktan çıkar çıkmaz başlıyoruz kendimizden kaçabildiğimiz kadar uzağa kaçmak için çırpınmaya. Ama içimizde bir yerde, erişkin duvarlarımıza çerveleyip asmak istiyoruz “ev”i. Orada yaşamasak da istediğimizde dönebilmeyi istiyoruz. Eve dönüş yolları bazen çok umutludur ancak döneceğin yolları bilebildiğin müddetçe tabii.
Şili tarihinin geçmişine, siyasi ve toplumsal yaşamına dokuz yaşında isimsiz bir çocuğun gözünden aktarılan bir depremle konuk oluyoruz.
Kitapta Pinochet diktatörlüğü ve ardından gelen demokrasi olmak üzere iki katmanlı ve birbirine geçişli bir 80’li ve 90’lı yıllar Şili’si var. Ancak daha ziyade kendi olma mücadelesi veren bir bireyin yaşamında iz bırakan olay ve kişilere dair yaptığı panoramik bir bireyin yaşamında iz bırakan olay ve kişilere dair yaptığı panoramik bir bakışın öyküsü bu kitap.
