Sude
@su_de
Zaman ne de çabuk geçiyor Mona
Sevginin bir bedeli vardır. Bu bedel, cesarettir. Göreceğimiz gibi, bu bedel uzaklara gitmektir.
Reklam
Ölüm ve Hayat arketipleri karşıtlıklar olarak değil , bir madalyonun iki yüzü gibi görülmelidir. Doğrudur , tek bir sevgi ilişkisi içinde birçok son bulunur. Ancak iki kişi birbirini sevdiğinde yaratılan varlığın güzel katmanlarından birinde bir şekilde hem bir kalp hem de bir nefes vardır. Kalbin bir tarafı boşalırken, öteki tarafı dolar. Bir nefes tükenirken , diğeri başlar.
Kız kardeşlerin babası şöyle der: "Bekle. Gerçekten de asıl özü - asıl adları - bilmekle ilgilendiğine beni inandırana kadar kızlarıma sahip olamazsın." Babanın dediği şudur: Sadece sormakla kadınların sırlarına dair bir anlayışa ulaşamazsın. Önce çalışma yapmalısın. Bu konunun peşini bırakmayacağını ispatlamalısın. Kadına özgü bu ruhsal bilmecenin, hem iniş hem de muamma olan bu gayretin gerçek aslına daha yakın hissetmelisin kendini.
Bu arada, yasak kapıyı açıp içeri bakmış olmasının çileden çıkardığı yok edici, durmadan devriye gezerek onun bütün çıkış yollarını kesmeye çalışmaktadır. Bu yıkıcı kuvvet öldürücü bir hale gelir ve kadının kutsal olan şeylerin en kutsalını ihlal ettiğini ve artık ölmesi gerektiğini söyler.
Öyleyse, olumlu bir anlamda alırsak, psişenin gördüklerine dayanmasını sağlayan tek şey anahtardaki bu ısrarcı kandır. Bilirsiniz, hayatlarımızda ortaya çıkan bütün olumsuz ve sancılı olaylar doğal bir sansüre uğrar. Sansürleyici ego hiç kuşkusuz odayı gördüğünü, kadavraları gördüğünü unutmak ister. Mavisakal'ın karısının, anahtarı at kılı fırçayla ovup temizlemeye çalışmasının nedeni budur. Bildiği her şeyi dener, yırtıklar ve derin yaralarla ilgili tüm kocakarı ilaçlarını (örümcek ağını, külü ve ateşi) dener. Bunların hepsi de Üç Kader Tanrıçası tarafından hayatın ve ölümün örülmesiyle ilgilidir. Ama ne anahtarı dağlayabilir, ne de hiç yaşanmamış gibi yaparak bu sürecin üstünü örtebilir. Küçük anahtarın kan ağlamasını durduramaz. Eski hayatı ölürken ve en iyi ilaçlar bile bu gerçeği gizlemezken, paradoksal olarak o da kan kaybının farkına varır ve böylece yaşamaya asıl o anda başlar.
Reklam