Zulmün kendisi dahi, zulüm korkusundan daha zalim değildir.Gazete Alıntısı
Devlet otoritesi kurulsun istiyoruz, fakat jandarma dayağı ile otorite tesisinde kalkışanlar, vatandaşla devleti karşı karşıya ve hasım haline getirmek gibi kötülüklerin en büyüğünü yapmış olurlar dayakla ve zulümle hiçbir mesele halledilemez. Aksine daha vahim sosyal çıbanlar sarar milli bünyeyi. Devletin asayiş organlarında görev alanlar, en küçüğünden en büyüğüne kadar, şu gerçeği iyi bilmelidirler: İnsanların yüreğine zulüm korkusunu sindirerek başarı sağlanamaz. Zulmün kendisi dahi, zulüm korkusundan daha zalim değildir.
Faik Suad
( 31 Ekim 1964'te Diyarbakır'ın Çermik ilçesine bağlı Haraba ve Musikan köyleri arasında yaşanan çatışmalara devlet mudehalesi üzerine Faik Suad'ın "Söz Gelişi" isimli yazısından...)
Ah ne çok severler bunu yapmayı. Beyhudeleştirmeyi. Gereksiz olduğunu kafana kakmayı. Turgenyev’in Lüzumsuz Bir Adamın Günlüğü’yle başladı bu. Hemen sonra Melville, Katip Bartleby’yi yazdı. Derken Gorki, Yararsız Bir Adam’la çıkageldi. Sonra Papini, Bitik Adam’ı; Robert Musil, Niteliksiz Adam’ı yazdı. Sait Faik durur mu, Lüzumsuz Adam’ı patlattı, isme bak, ne kadar yaratıcı. Sonra tutabilene aşk olsun. Sabahattin Ali, Tanpınar, Atılgan, Oğuz Atay hepsi atladı trene tabi; Raif Efendi, Suad, Selim Işık, Bay C. hep böyle çıktı.
Can Yayınları - Sesli Kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Annesi haklıydı işte, şu hayatta herkes birbirine benziyordu. Hepsi Havva'nın torunlarıydı. Üstelik insanın hamurunu karan sadece zaman ya da mekân da olamazdı. Belli ki yeryüzüydü hamuru karan, içine düşen herkesi öyle ya da böyle aynı tornaya sokan. Bu yüzden aradan geçen yıllara rağmen aynı kabusa uyanabiliyordu Rıdvan Suad'la. Bu yüzden aradaki onca yıla, yola rağmen aynı cümleyi kurabiliyordu Nâzım Franz'la. Başka coğrafyalardan, başka zamanlardan ve başka hayatlardan bile olsa, herkes aynı çocuk, aynı yetişkindi hayatta. Acı aynıydı, sevinç aynıydı. Yaralar bile aynı kanardı.
Ma para me ye
Tim sitem û zor…
Sayfa 29
"Mümkün mü Suad, sen, sen de böyle bir şey yapar mısın?" "Sen de mi çamursun, Yarabbim, sen de mi Suad?"
“Sizden biriniz bir münkeri gördüğünde eliyle düzeltsin. Ona gücü yetmezse, diliyle düzeltsin. Ona da gücü yetmiyorsa kalben buğz etsin. Bu ise imanın en zayıfıdır.”⁵
Sizden herhangi biriniz bir şerre, kötülüğe, fesada, muzura; Allah’ın hoşnut olmadığı bir amele denk geldiğinde “فَلْيُغَيِّرْهُ” onu tebdil etsin, değiştirsin, dışlasın, kenara çeksin. Ne ile? “بِيَدِهِ” eli ile yani gücüyle. Bu güç farklı farklı olabilir. Bu güç ekonomik güç olur. Bu güç siyasi güç olur. Bu güç bir liderlik, sözü geçme, nazi geçme olabilir. Elde nasıl bir güç varsa o güç o kötülüğün izalesi için kullanılmalıdır. Bu müminlerin üzerine vecibedir. “وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا - Hepiniz Allah’a tevbe edin.” ayetinin davet ettiği tevbe budur. Hepiniz günah zeminini, ayağınızın kayıp da günaha düşebileceğiniz ortamları bertaraf edin.
“فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ” Eğer bunda muktedir değilseniz, böyle bir güce sahip değilseniz; bir enerjiniz, mevkiniz, makamınız, rütbeniz yoksa “فَبِلِسَانِهِ” o zaman dilinizle mücadeleye devam edin...
Aslında bu gücü, enerjiyi insana kazandıracak olan şey temelde inanç ve idealdir. Eğer Müslümanın ideali, Allah adına belirlediği, çıtayı koyduğu bir hedefi, meşru bir gayesi yoksa o Müslümanın gücü yoktur ve hiçbir zaman da elde edemez. Etse de nerede kullanacağını, o güçle ne yapacağını bilmediği için zayi edecektir. Böyle bir insana, böyle insanlardan oluşan topluluklara da Allahu Teâlâ belki de güç vermeyecektir. İdeali, gayesi, has bir kastı/niyeti olan mutlak bir fırsatını yakalayacak o gücü elde edecektir. Yeter ki bu noktada azmi olsun...
Buna muktedir değilseniz “فَبِلِسَانِهِ” o zaman dilinizle mücadeleye devam edin, söyleyin. “Ya dilimizde tüy bitti!” Bitsin... Dilinde ne biter bitsin, onun kötü olduğunu söyle... Bu mesele sadece dil ile
Sayfa 14
