Elde edemediklerimizi yok saymayı -ne çekici ne de cazip bulmayı- öğrenmemiz gerekiyor. Olacağı varsa istesek de istemesek de, sevsek de sevmesek de olur. Bu nedenle başımıza geleni arzulamamız gerekiyor, arzuladığımız şeyin başımıza gelmesini değil...Fakat sadece mümkün olanı arzulamaya, hala arzulamak diyebilir miyiz? Bilakis, arzuda bir kaygı ve bizi daima tatminsiz bırakan, asla olanla yetinmemeyi, hep bir başka şeyin peşinde olmamızı sağlayan bir beklenti de yok mu?