çünkü insan denilen şey ölümlüdür. sonra, filozofların bile yanlış düşündüğü, dindarların bile kötülük yaptığı da görülmüştür. bir insan, ruhunun diriliği için hiçbir zaman başka bir insanoğluna güvenmemelidir.
öyle ki, bozulmasına göz yummadığı bir sessizlikten ya da kendisinin kışkırtıp yaptırdığı yolsuzluklardan yararlanarak korkudan ağızlarını açamayanları kendinden yana sayar ve ağzını açacak olanları da tepeler.
insanın iç sorunlarında olağanın sınırları sandığımız kadar dar değildir: onu darlaştıran güçsüzlüğümüz, ahlaksızlıklarımız, kör inançlarımızdır. alçak ruhlu insanlar büyük adamlara inanmazlar: aşağılık köleler özgürlük sözüne gülerler.