sude
@sudeaydnalp
yüreklerin kulakları sağır
Şu anda okuduğu kitaplar
Roman sadece bir şairin hayatını anlatmıyor aynı zamanda bir dönemin siyasal ve kültürel atmosferini de anlatıyor. Ömer Hayyam’ın rubailerindeki sorgulayıcı bakış ve özgür ruhu beni çok etkiledi. Hayata cesurca sorular sorması, yaşadığı dönemin kısıtlamalarına rağmen düşünmekten vazgeçmemesi kitaba ayrı bir derinlik katmış. Maalouf’un dili oldukça akıcı. Tarihi olayları kuru bir bilgi gibi değil hikâyenin doğal bir parçası gibi anlatıyor. Hasan Sabbah ve Nizamülmülk gibi tarihi karakterlerin dahil edilmesi romanı hem daha gerçekçi hem de sürükleyici hale getirmiş.
Kitabın sonunu ise böyle beklemiyordum. Sanki hikâye tam bir sonuca ulaşmadan yarıda kalmış gibiydi...
Reklam
O kadar akıcı ve sürükleyiciydi ki, sayfalar beni içine çekti. Bir bölüm bittiğinde hadi bir sonraki derken saatler geçti.
Hikâye, gizemli bir cinayet ve Vatikan’ın kalbine uzanan bir zamanla yarış etrafında dönüyor. Ancak bu sadece bir gerilim romanı değil aynı zamanda Roma’nın meydanları, heykelleri, çeşmeleri ve dini yapılarının sanatsal ve mimari detaylarıyla bezeli bir şehir turu gibi. Bernini’nin barok dokunuşlarını, taş işçiliğini, mekânın ışık-gölge oyunlarıyla nasıl anlam kazandığını okudukça kendimi adeta bir mimarlık dersinde hissettim.
Kitap, iç mekânlarda da etkileyici bir atmosfer kuruyor. Vatikan arşivlerinin derinlikleri, Aziz Petrus Bazilikası’nın görkemi, heykellerin yerleşimi ve mekânın hacim hissi her sahneye ayrı bir boyut katıyor. Dan Brown’un tasvirleri, bir mekânın hikâyesini mimari diliyle okuma zevkini yaşatıyor.
Dan Brown, okuru sadece hikâyeye değil, mekânın atmosferine ve olayların hızına da bağlayarak sürüklüyor. Özellikle Melekler ve Şeytanlar’da Roma’nın tarihi ve mimari dokusu, hikâyenin bir parçası olduğu için hem macera hem kültürel gezi tadı bırakıyor.
Bazı kitaplar vardır, okurken sizi içine çeker. Bulantı onlardan biri değil.
Açık konuşmam gerekirse zorlandım. Dili ağır, cümleler uzun, betimlemeler çok fazla. Ana karakter Roquentin'in varoluş krizini sayfa sayfa takip etmek, zaman zaman beni de kendi düşüncelerime gömdü ama çoğu zaman “ne oluyor şu an?” diye düşündürdü.
Romanda belirgin bir olay yok, bir akış hissi de yok. Daha çok karakterin iç dünyasına, sorgulamalarına tanık oluyoruz. Her şey anlamsız geliyor ona. Ve bu “anlamsızlık” duygusu, bir mide bulantısı gibi üzerimize çöküyor.
Sevdim mi bilmiyorum. Sorgulattı, zorladı, düşündürdü. Belki de Sartre’ın istediği tam olarak buydu.
İlk inceleeemeemm, keyifli okumalar diliyorum..Edebiyat
Hayata karşı bakış açımı hafifçe silkeleyip yerine sade ve huzurlu bir bakış bıraktı diyebilirim. Kitapta dört temel başlık var. Her biri aslında çok basit gibi görünen ama günlük hayatta uygulaması cesaret ve farkındalık isteyen anlaşmalar.
Yazarın dili net, amacı da net. Vermek istediği mesaj belli. Rutin hayatımızda belki her maddeyi uygulamak zor ama en azından farkında olmak bile bir adım. Kendi özbenliğimize değer vermek, dış sesleri biraz kısmak ve iç sesimizi duymak için güzel bir hatırlatıcı.
Kısa ama içi dolu bir kitap.