Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar , bizde o kuvvetin de mahvolduğu vakitlerdir ki,onun yerini alan dokunaklı sessizlik en şiddetli acıyla dökülen gözyaşlarından daha sızlatıcıdır.
Reklam
Hiçbir şey dünyanın şu ana kadar kat ettiği mesafeyi anlatmak kadar zor olamaz.İnsanlar bugünlerde reformlarla,akımlarla,moda ve anlamsız eğlencelerle o kadar meşguldü ki,komşularıyla uğraşacak vakitleri yoktu.Tüm toplumsal atomların aynı düzlem üzerinde döndükleri bu devasa,sürekli değişen manzarada,kişinin geçmişinin ne gibi bir önemi olabilirdi ki?
