Ağlamak, uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir feryadıdır. Ağlayamadığımız zamanlar , bizde o kuvvetin de mahvolduğu vakitlerdir ki,onun yerini alan dokunaklı sessizlik en şiddetli acıyla dökülen gözyaşlarından daha sızlatıcıdır.