Sude Çetin
@sudeecetinn
Herkese selam; sana hasret.
@unutmadanyazayim
Şu anda okuduğu kitap
Aynı şehirdeyiz,
Aynı yerdeyiz belki
Ama aynı çizgide değiliz;
meridyenlerimiz farklı.
Paralel iki doğruyuz;
seninle doğru olunmaz aslında.
Tüm yanlış ihtimallerin birleştiği,
olmaması gereken her şeyin olduğu
bir masaldayız.
Ben prensessem
sen o hikayenin kurbağasısın.
Ben periysem
sen o hikayenin lamba cinisin.
Ben meleksem
sen kanat sesimden
rahatsız olan şeytansın.
Aynı kapıdan beraber geçemeyeceğiz,
aynı evin anahtarlarını
cebimizde taşıyamayacağız.
Ben hep yazacağım bizi,
sen hep düşüneceksin
mahvettiklerini,
harcadıklarını.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gönlümde minareler yıkıp,
Kendi gönlünde camiler inşa ediyorsun.
Gönlümde selalar okunurken,
Gönlünde ezanlar okuyorsun.
Acımı yaşamama fırsat vermiyorsun,
Tuzu bastıkça basıyorsun yarama.
Alışırım sanıyorsun...
Sonra bir damla suyla geliveriyorsun;
İyileşeyim diye değil,
Umutlanayım diye.
Bana yalnızca bir damlayı reva görürken,
Başkasına bir çizik uğruna
Denizlerini feda ediyorsun.
Yaran yarama denk olamaz,
Gönlün o kadar geniş sevemez.
Birini severken bile,
Hep kendini daha çok sevecek nedenler arıyorsun.
Birini severken bile,
Onu nasıl yaralarım diye düşünüyorsun.
Bana söylediğin yalanlar,
elime yaktığın mumlardan
hızlı eridi sevgilim.
Bana vadettiğin aşklar,
yüreğime çaktığın ateşten
hızlı söndü sevgilim.
Bana sunduğun sevgiler,
diline doladığın şarkılardan
hızlı bitti sevgilim.
Başkasının doğruluk denizlerinde yüzmektense,
senin yalan dolu okyanusunda
boğulmayı tercih ettiğimden midir, bilinmez...
Alev alev yanarken içim,
beni söndürmeyişinden midir, bilinmez...
Sana dair çoğu şey bilinmez sevgilim.
Şimdi etmeyeceğin yeminler için
inançlar biriktiriyorum.
Elime dökmeyeceğin güller,
yoluma sermeyeceğin taşlar,
gözüme bakarak tutmayacağın sözler için...
Hep bir "yapacağın" olur ya hani;
işte o hiç yapmayacağın şeyler için
söyleyeceğin yalanlara,
sarılacağım o çürük iplere
öyle çok ihtiyacım vardı ki sevgilim...
Şimdi yorgunum,
Hisler ülkesinin gelgit akıllısıyım
Ve ben, en çok hislerin yorgunuyum.
Seninle koca bir savaştan çıktık;
Ben seni savunurken,
Her kurşuna göğüs geçirirken
Ve sen benimle huzura ermişken...
Tüm kurşunlar senden gelmiş meğer.
Aşkta savaş mübah mı, bilmiyorum.
Neden vurdun, neden kanattın diye sormuyorum;
Akrebe niye zehrini akıttın diye sorar mısın bitanem?
Doğan buydu.
Aramızdaki bağı sadece ben,
Sıkı sıkıya, ellerimi kanatırcasına tutuyormuşum.
Aslında gemin, limanıma demir atmak şöyle dursun
Burnunu bile çevirmemiş meğer.
Kıyıma yakın geçen herkesi bana geldi sanmışım.
Sen birinden kaçıyormuşsun,
Ben bana sarılacaksın sanmışım.
Kanatmışsın.
Bir yel esse diyorum,
kokun düşse içime.
O gün hava yelden geçilmiyor.
Bir ses olsa diyorum,
sesin değse kulağıma.
O gün her yankı senin sesin oluyor.
Bir yüz olsa diyorum,
yüzün gelse gözüme.
O gün her çehre senin yüzün oluyor.
Ben her köşe başında
seninle yüzleşiyorum sevgilim.
Sen kuşanacak bir yüz bulamazken,
kendinden bile kaçarken;
ben senin o firari hallerine aşık,
sever gibi yapışlarına vurgunum.
İmkandan imkansızlık sağdık bu aşktan;
nasıl bu denli yok olduk,
aklım almıyor, kalbim sığmıyor.
Ben artık hiçbir yere sığınamıyorum,
her kıyıdan taşıyorum.
Ama sen sığındığın her kalpte
benden bir iz arayacaksın sevgilim.
İşte o an anlayacaksın;
beni hiçbir kalpte,
kendi kalbinde,
hatta benim kalbimde bile
bir daha bulamayacaksın.