Onu düşünmekten kendimi alamıyorum. Şimdi acının ne olduğunu gerçekten iyi biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu.Acı insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda başta en ufak güç bırakmayan yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Daha açık olmak gerekirse, en sevdiğimin sen olduğunu söylediğimde bu büyük ihtimalle sevgi değildi. Sen kendime doğru çevirdiğim bir bıçaksın işte sevgi budur.