Kitabı elime alıp okumaya başlayınca sonunun böyle biteceğini hiç tahmin etmemiştim.Sanırım beni yanıltan şey kitabının kapağındaki o mutlu aile fotoğrafı oldu.Hikayenin son sayfasını okuduktan sonra henüz içimdeki o burukluğu üzerimden atamamışken kapattım kitabın kapağını ve bütün olay örgüsünü tekrar zihnimde canlandırdım. Ali'nin dedesi ile yaşadığı o evden Mustafa'nın babası ile olan o son konuşmasına kadar...
Bunu yaparken Mustafa Kutlu'ya bir kez daha hayran kaldım çünkü olayın başladığı andan bittiği ana kadar çok uzun bir zaman dilimi var aslında ve bunu 115 sayfaya sığdırıp adını da "uzun hikaye" koymak....
sanırım kaliteli hikaye yazarlığı böyle oluyor dedim kendi kendime.
Olay örgüsünü öyle güzel işlemiş ki okurken hikayenin sıcaklığını, gerçek sevgileri, sahte olmayan dostlukları çok derinden hissetim. Kendimi orada buldum onlarla mutlu oldum, onlarla üzüldüm, onlarla kederlendim. Onlar sevdiği yerleri sevdiği insanları bırakıp gitmek zorunda kalınca ben de aynı hislerle kapıldım üzüldüm,özledim...
bana kitabı en çok sevidiren de bu oldu galiba.
Böyle tam bunaldığınız ve her şeyin sahteleştiğini hissettiğinizde dünyadan birkaç saat uzaklaşıp başka dünyalara dalmak için bu kitapla tanışmak güzel bir tevafuk aslında.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazı kitapların kitaplıklarda bekletimesinin bir sebebi varmış. Ben bunu bu kitabı okurken anladım uzunca bir süredir hep okumaya niyet ettiğim ama bir türlü okunmaya sırası gelmeyen bir kitap oldu ...
ama iyi ki de beklemiş ve ben onu tam da zamanında okumuşum.
Çünkü isminin verdiği işlevi okuyunca yerine getirdi diyebilirim.Okuduğum her sayfa bana önce bireysel sonrasında ise ümmet gözü ile müslüman toplumlar için tefekkür edebilme fırsatı verdi. Önceleri dikkat ettiğim ama sonrasında benim de gaflet hali ile dikkat etmekten geri durduğum bazı konularda okudukça iç muhasebe yapmama neden oldu bu alanlarda kendime bolca ders çıkarttım.Henüz okumamış olanlar için kitap hakkında daha derinlemesine bir yorum yapmak istemiyorum aslında ama henüz okumadıysanız ve bu satırlara kadar geldiyseniz sizlere tavsiyem bu kitabı kesinllliikle okumanızdır efendim çünkü okursanız size çok şey kazandıracak ama okunmazsa kaybettirecek türden...
Evet okunması konusunda da bu kadar iddialıyım :)
Kitabın her bir bölümü beni daha fazla etkiledi. Durup bir nefes almak istedim her bölümden sonra çünkü İslam Alemi bu kadar zulüm ve işkence altındayken biz meğerse bunların hiç birinden haberdar değilmişiz. Evimizde Tv önünde oturup sadece bize gösterildiği kadarına dakikalık üzüntüler yaşıyor sonra yine kendi dünyamızda onların dertlerinin yanında okyanusta bir damla misali kadar önemsiz şeylere kapılıp gidiyormuşuz. Onlar nasıl isterse biz öyle yaşamışız Ümmet bilincini, üzülmeyi, müslüman kardeşinin derdi ile dertlenmeyi unutturmuşlar.Arakan , Moro, Suriye Malezya, Patani, Pakistan,Mısır, Gazze , Yemen , Kosova...
Ve daha bir çok müslüman toprağının hikayesini okuduktan sonra hepsinin tek beklentisi onları bir araya getirebilcek tek İslam ülkesi olarak Türkiye'yi bekliyorlar umutlular çünkü onlar hala burada Osmanlı şefkati ve merhametinin var olduğunu biliyorlar. Hepimizin okumasını tavsiye ederim çünkü bunlardan haberdar olmak zorundayız bir gün bizde bu duruma düşmeyelim ya da benden kilometrelerce uzakta aynı kitaba aynı peygambere inandığım din kardeşim ne durumda ne haldedir şahit olalım.Olalım ki belki taşıdığımız şu vicdan denilen şey belkide onlara bir yardım eli uzatmaya vesile olur bilemeyiz vesselâm
Adem Özköse'ye her bir Müslüman Coğrafyasına gidip onların yaşadığı durumu birebir onlarla görüşüp yaptığı bu değerli röportajları bir araya getirerek bizlere sunduğu için de ayrıca teşekkür ederim.
Adem Özköse'ye her bir Müslüman Coğrafyasına gidip onların yaşadığı durumu birebir onlarla görüşüp yaptığı bu değerli röportajları bir araya getirerek bizlere sunduğu için de ayrıca teşekkür ederim.