Sana küstüğümde sen yoktun daha
Yokluğuna küsmüştüm sonra sen geldin
Kendime isteyemezdim seni öyle güzeldin
Şimdi varmışsın gibi küsüyorum yokluğuna
Küsecek kadar sevmeli insan birini
O gelince küsmeli: neredeydin bunca zaman
Niye sevmedin beni, küsecek kimsem yoktu
Demeli, o varken de kimseye küsmemeli
İnsanlar, birbirlerinden uzun mesafelere ayrılmış yıldızlar gibi, kendi hususî boşlukları içinde dönen, hepsi yalnız, hepsi mahrem ve başkalarına kapalı birer dünyadır. Bir yıldız sönünce ondan uzaktakiler bir şey duymaz. Hayatın ve ölümüm ehemmiyeti hep nispi ve izafîdir.