"Namaz senin klavuzundur, oruç sana kalkandır, verdiğin sadaka üzerine gölge olacaktır, secdedeki tesbih senin için cennette ağaç olacaktır. Kitabımı okumanın mükafatı ise köşk ve hurilerdir. Benim adımı anman da senin nurun olacaktır."
Ruhum artık bu rutine alışmıştı. Düşmek kadar kalkmak da bir rutin haline gelmişti. İçimdeki dalgalanmalar artık normalden de öteydi. Kendimi akışa bırakmış her şeyi dibine kadar yaşıyordum. Kötüyü de iyiyi de.