Dünyâda ayak seslerini duyduğu her zihniyet, ne kadar uzun ömürlü olsa da, âkıbet geçip gider ve biz onları kabirlerinin taşları kaymış eğrilmiş, yâhut kaybolmuş bir eski mezar kadar soğuk ve kayıtsız seyrederiz.
Hayat, ıztırabına, çilesine, kahrına rağmen ifna edilmesi değil, dört elle sarılınması gereken bir ganimettir. Ve göz, onun güzelliğini görecek liyâkati kazandıktan sonra ondan güzel bir şey yoktur.