Şule Uğurlu
@suleugurlu
Hayat kısa!!!
Herkes herkesi bir şeylere zorlar, istemedikleri şeylere değil, daha çok isteyip istemediğini bilmedikleri şeylere, çünkü neredeyse hiç kimse ne istemediğini bilmez, hele ne istediğini hiç bilmez, bu sonuncusunu bilmenin yolu yoktur zaten.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yeniden bir sessizlik oldu, küfür edenin küf ürünü geri almadan ve af dilemeden geri dönüp karşısındakinin sevgisini tekrar kazanması için gerekli olan sessizlik ya
da durgunluk gibiydi; karşılıklı kötü davranıldığında, söylenen şey sonunda sessizlikte dağılıp çözülür, küçükken kardeşler arasında olan kavgalarda olduğu gibi.
Daha balayında kaybolmuş gibiydi bunlar ve artık soyut bir gelecek yok gibiydi
ama asıl önemli olan buydu çünkü yaşadığımız an ona bir renk veremez onu kendisine benzetemezdi. Bu durum değişikliği bu yüzden hiçbir şeyin o zamana kadar olduğu gibi devam etmesine izin vermezdi, özellikle de, hep olduğu gibi, bu değişiklik iki tarafın ortak çabasıyla önceden kendini gösterirdi,
bu çabanın ilk görünür emaresi ne birine ne de diğerine ait olan ama ikisinin yapmacık bir biçimde açılışını birlikte yapmak zorunda oldukları ve yapmacıklı
bir humma içinde hazırladıkları o ortak evle dışarıya ilan edilirdi.
Bildiğim kadarıyla çok yaygın olan bu gelenek ya da uygulama aslında sözleşmeden sonra her iki tarafın da karşılıklı olarak birbirlerinden eskiden oldukları, aşık oldukları ya da faydalı gördükleri o kişi olmaktan vazgeçmelerini istediklerinin kanıtıdır
Javier Marias tanışmakta çok geç kaldığım bir yazar ama tanışma kitabım "Beyaz Kalp" oldu. Detay detay, derinlikli, katmanlı bir anlatım... Okurken iyi bir kitap okuduğunuz hissini veren, her cümlenin , hatta her kelimenin üzerinde düşünmenizi sağlayan bir kitap... Sayfalar öyle su gibi akıp gitmiyor, ama biz artık seçici okular olduk bence. Bir kitap beni zorlasın ve düşündürtsün istiyorum ve bunu Marias'ta fazlasıyla buluyorum.
Anlatıcı Juan'ın ağzından Ranz'ın hikayesini okuyoruz ve dinliyoruz bu kitapta. Uzun ama gerçekten uzun cümlelerle bir durumu her açıdan bize anlatıyor yazar. İnsanları anlatıyor, düşünceleri anlatıyor, sokağı tasvir ediyor, havada uçuşan bir toz tanesini tasvir ediyor. İşte bu yüzden Marias okumak zor belki ama bir o kadar da muhteşem...
İyi edebiyatın peşinde olanlar kaçırmasın:))
