sümeyra
@sumeiraa
*Okumadıysanız kitaba dair bilgi içeriyor.*
Kitabı daha yeni bitirdim. Kanım dondu okurken. Daha net bir şekilde açıklayamazdım. Ürpertici bir hayat hikayesi. Öyle ki kendisi bu cümleleri gerçekten içten ve kendinden emin bir şekilde kuruyor: "Bir kadının hayatı, gerçekten acınacak bir hayattır. Oysa bir fahişe, biraz daha iyi bir durumdadır. Bu yaşamı, istediğim için seçtiğime kendimi inandırabilmiştim. Beni fahişelikten kurtarmak isteyenleri reddedebilmem, fahişelikte ısrar etmem, bunun benim seçimim olduğunu ve birazcık özgürlüğüm, en azından birçok başka kadından daha iyi bir durumda yaşama özgürlüğüm olduğunu kanıtladı bana."
Düşünüyorum onu bu hale getiren etkenleri; kendisinin, çevresinin, yaşadığı toplumun getirilerini, dayattıklarını yine de hiçbir şey bir kadını bedenini satma noktasına getirmemeli. Büyürken babasıyla başlayan amcasıyla devam eden daha yolun en başında karşılaştığı erkek figürünün o denli sapkın ve hatalı olması gerçekten çok büyük bir sebep. Amcasının tacizine uğradığının farkında bile olmadan, öylesine habersizken her şeyden, bu saflığının kullanılması daha sonrasında sığınacağı tek limanın amcası kalması ve onun da hatalı seçimleriyle hayatı farklı bir noktaya çevriliyor. Yaptığı evlilik, evden kaçması ve fahişeliğe başlaması.
Tek isteği sadece okumak kendini geliştirmek olarak başlayan bu macerasının bu şekilde sonuçlanması ne acı diye düşünürken ona da bu gerçekleri tokat gibi savuran bir adam çıkıyor karşısına. Ona yaptığı işin hiç saygın olmadığını söylüyor. Ve Firdevs de daha önce hiç yüzleşmediği bu gerçeği o an fark ederek bunun için çabalamaya gerçek bir iş bularak başlıyor. Yine bir erkeğe aldanmasıyla o da son buluyor ve geri dönüyor fahişeliğe.
Hayatındaki evli kadınların eşleriyle olan ilişkisini annesi ve babası ya da
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Voltaire’in neredeyse hayatı boyunca yaptığı okumaların ve bunların sonucunda edindiği öğretilerle yazdığı bu kitap kendi dönemine kadar adını duyurmuş çoğu filozofu kapsıyor. Ünlü de olduğu eleştirel tarzıyla bütün bu filozofları ve onların düşüncelerini elden geçirirken keyifli bir okuma sağlıyor. Kitaba gelebilecek eleştirilere karşı da yine kendine özgü bir şekilde şöyle cevaplıyor:''Şayet size hiçbir şey öğretmediğimi söylerseniz, daha en başta kendimi bir cahil olarak tanıtmış olduğumu hatırlatırım.'' Gerek dili gerek barındırdığı düşünceler ve onların nedenlerini açıklayışıyla felsefeye başlangıç için iyi bir alternatif olduğunu söyleyebilirim.
Uzun zamandır merak ettiğim bir yazardı Camus. Tam da bu yaşımda bu zamanda okumam gereken bir kitapmış. Okurken Mersault zaman zaman anladığım, hak verdiğim, kendimden izler bulduğum zaman zaman da sinir bozucu bulduğum bir karakter oldu. Kitapta en çok annesinin ölümüne ''olması gerektiği gibi'' bir tepki vermediği için eleştiriliyor Mersault. Hatta eleştirilmekle kalmayıp böyle davranan birinin babasını öldüren katilden bir farkı yok diye de suçlanıyor. Bu tarz konularda toplumsal yargıların oluşmasını hep garip bulmuşumdur. Her ailenin kendi doğası vardır. Bazı anneler doğumla birlikte emekli olurlar annelikten. Herkesçe kabul edilen o duygusal bağ hiç oluşmaz ve sonrasında da böyle bir kayıpta hissiz olmak pek de garip olmaz. Ama bu yargı makamları genelde bu kısımları pek irdelemez. Yaşadığı zamanı da göz önünde bulundurunca farklı olmaya hiç müsaade edilmeyen bir çağın kurbanı olmuş Mersault. Hem de sadece hayatını mümkün olduğunca kendi halinde yaşamaya çalışırken. Toparlamam gerekirse kitabın aldığı ödülü son derece hakettiğini, beğenmeyenler için de daha zamanının gelmemiş olabileceğini söyleyebilirim.
