Sümeyye
@sumevye
sapere aude!
Psikoloji
İzmir
11 Aralık
82 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şimdi kimseyi düşünmüyorum, sözcükleri bulmak için bile çabalamıyorum. Kimi zaman hızlı, kimi zaman yavaş bir şeyler akıyor içimde: Dokunmuyorum, bırakıyorum gitsin. Sözcüklere bağlanamadığım için düşüncelerim çoğu zaman karma karışık. Belirsiz ve hoş şekiller halinde ortaya çıkıyor, sonra kayboluyorlar, hemen unutuyorum onları.
İçlerinden geldiği gibi davrananlarla iş güç sahibi adamlar, dar kafalı olduklarından çok çalışkandırlar.
Ne ben kimseye benziyordum ne de herhangi biri bana.
"Tek başımayım, ama onların hepsi birlik."
Sevgili okuyucularım yemin ederim her şeyin tam anlamıyla farkında olmak bir hastalıktır.
Sevilmek sevmek kadar büyük bir mutluluktur, insan bir kez öyle bir mutluluğa ulaştı mı, artık hayatının sonuna kadar onunla yetinmeli.
