Genellikle parayı kendi kazanmamış olanlar böyle olur, paraya düşkün olurlar. Kendisi kazanmış olanların ise parayı sevmek için diğerlerine nispeten iki misli sebebi vardır. Şairlerin şiirlerinden ve babaların oğullarından memnuniyet duyması gibi parayı kendileri kazanmış olanlar, parayı hem herkesin sevdiği gibi işe yaramasından ötürü hem de onu kendi eserleri olarak gördükleri için severler. Bu yüzden onlarla anlaşmak güçtür, zenginliğin dışında hiçbir şeyi övmeye yanaşmazlar.
Acılarını çektiğim zayıflıklara daha büyük bir sabırla katlanırım, çünkü zamansız olmamışlardır ve üstelik geçmiş yaşamımın uzun süren mutluluğunu daha iyi bir biçimde anımsatıyorlar bana.
Mağlup olmakla zarar görmeyen bir değer, hiçbir şeyin lekeleyemediği bir şerefle parlar; böyle bir değer halkın keyfiyle ne yükselir ne de alçalır.
-Horatius