Aşık değildim fakat olabilme ihtimalime çiçeklenmiştim. Birinin kalbiyle kutsanma ihtimalime ya da. Ya da herhangi başka bir ihtimalin ihtimaline. Çiçeklenmiştim işte. Sebepleri kurcalayarak, damarlarımda hızlanmış kanı laboratuvar testlerine tabi tutup kurutarak işgüzarlık etmeyecektim. Belki bu kez korkmadan, kaçınmadan, kendimi sakınacağım derken daha beter yaralanmadan; sırf dünyayı penceresinden izleyebilmek için, nereye gittiği meçhul bir trene atlayıp
gidebilirdim.
Hayatın gözle görülmez bir rejisi vardır: Bir şeyi halletmemiz, bitirmemiz gereken bir durum ortaya çıktığında şartlar da işbirliği yapar, evet, mekân, etraftaki eşya ve insanlar bilmeden suç ortağı olur.
"Kocama hiçbir şey söylemeyeceğime dair yemin etmek zorunda kaldım."
"İyi" dedi. "Fakat nasıl olsa öğrenecek."
"Kimden?"
"Sizden. İnsan böyle bir konuda sessiz kalamaz. Konuşmak ya da sessiz kalmak sadece ağızla değil, aynı zamanda ruhla da yapılır. Kocanız her şeyi öğrenecek, hem de çok yakında."