Düşünce hakkında,
Beynim düşünceler silsilesi içinde kavruluyor. Öyle bir durum ki bu; düşünceler her yerimi sarıp sarmalıyor ve beynim bedenimden neredeyse kopuyor… Kör bir kuyuya vardığında ellerimle çekip alıyorum. Şükür diyorum bedenim beynime yine kavuştu. Her an bunu yaşamak yoruyor beni ve tek korkum bir gün tamamen yok olacağını bildiğim o kör kuyuya düşmesi oluyor..
Yeraltından Notlar
"Bu ovadaki uyuz ağaçlı, kül yığınına benzeyen köylerde insanlar parça parça elleri, yanık derili yüzleri, kenarları çok kırışmış gözleriyle çalışarak inatçı topraktan bir lokma ekmek söküp almaya uğraşırlar."
"Hiç ayrılmayalım, olmaz mı?" Demek vardı, fakat bu pek geniş manalı ve müphemdi. Nasıl ayrılmayalım?.."Bir yuva kuralım deseler, bu da pek bayağı kaçacaktı. Hem o zaman başka kırlangıçlara benzeyeceklerini sanıyorlardı.